Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4454 K.2024/42

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Didim (Yenihisar) Cumhuriyet Başsavcılığının 30.06.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçundan 3091 sayılı Kanun'un 15/1-a ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır

2. Didim (Yenihisar) 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçundan, 3091 sayılı Kanun'un 15/1-a, 5237 sayılı Kanun’un 53.maddesi uyarınca 1 yıl 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Didim (Yenihisar) 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.12.2015 kararının sanık ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8.. Ceza Dairesinin 31.10.2022 tarihli ve 2022/16336 Esas, 2022/15553 Karar sayılı kararı ile "…Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Didim (Yenihisar) 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçundan, 3091 sayılı Kanun'un 15/1-a, 5237 sayılı Kanun’un 53.maddesi uyarınca 1 yıl 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi söz konusu araziye zeytin fidanı dikip kamuya yararlı hale getirdiğine, tel duvar vs ile çevirmediğine, ecrimisil ödediğine, ülke ekonomisine katkı olarak yaptığı eyleminin cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Fevzipaşa Mahallesi sınırları içerisinde bulunan 555 ada 1numaralı parselin hazineye ait olduğu sanığın suça konu yeri zeytin dikmek suretiyle tarımsal amaçlı işgal ettiği, 29.08.2011 tarihinde 2011/56 sayılı kaymakamlık kararıyla men edilerek men kararının sanığa tebliğ edildiği, ancak sanığın aynı yere ikinci kez tecavüzde bulunduğu, bu hususun 14.04.2015 tarih 2015/102 sayılı kaymakamlık kararıyla tespit edilip, ikinci kez men kararı verilip sanığa tebliğ edildiği bu suretle sanığın kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Maliye Hazinesine ait tarla vasıflı 555 ada 1 numaralı taşınmaza zeytin fidanı diken sanık hakkında Didim Kaymakamlığı tarafından 2011/56 Karar sayılı men kararı verildiği kararın usulüne uygun olarak infaz edildiği, ancak sanığın aynı taşınmazdaki işgalini devam ettirmesi nedeniyle Didim Kaymakamlığı tarafından hakkında 2015/102 Karar sayılı ikinci kez men kararı verilip söz konusu kararında usulüne uygun şekilde infaz edildiği tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşıldığından ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR