Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/451 K.2023/3241

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Korkteli Cumhuriyet Başsavcılığının 25.04.2006 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Korkuteli Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2010 tarihli kararı ile sanıkların Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 16.12.2013 tarihli kararı ile sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin "Aralarında menfaat çatışması bulunan sanıkların aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle CMK.nun 152 ve Avukatlık Kanunu'nun 38/b maddelerine aykırılık yapılması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Korkuteli Asliye Ceza Mahkemesinin 11.09.2018 tarihli kararı ile sanıklar hakkında Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

5. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 15.06.2020 tarihli kararı ile sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin "TCK.nın 245/1. maddesinde düzenlenen kredi kartını kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için başkasına ait kredi kartı kullanılarak menfaat sağlanması gerekmekte olup, suça konu kredi kartı ile 08.04.2006 tarihinde nakit çekilmeye çalışıldığı ancak suçun teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmakla; teşebbüs aşamasında kalan suçlarda etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmayıp, somut olayda da koşulları oluşmadığı halde sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma üzerine Korkuteli Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2022 tarihli kararı ile sanıkların Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlamaya teşebbüs suçundan 2 yıl 3 ay hapis ve 60 TL adli para cezasına mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'ın temyiz isteği; suçun zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine, suçun tamamlanmış olması nedeniyle hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ... vasisinin temyiz isteği; herhangi bir hukuki nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanıkların müştekiye ait iş yerinden hırsızladıkları İş Bankası kredi kartını bankamatikte kullanmaya çalıştıkları sırada emniyet görevlileri tarafından yakalanmaları suretiyle Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlamaya teşebbüs suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamı ve sanıkların beyanından; sanıkların Denizli Acıpayam İlçesinde 07.04.2006 tarihinde iki ayrı işyerinden hırsızlık yaptıkları, mağdura ait işyerinden de muhtelif sayıda kredi kartı, bankamatik kartı, senet, çek defteri hırsızladıkları ve hep birlikte ... plakalı araç ile Antalya İline doğru yola çıktıkları, ilçe Emniyet Müdürlüğünün kapalı devre kamera sisteminden sanıkların araçları ile ters istikamete girmeleri ve şüpheli hareketleri üzerine görevli polislerce fark edilerek İşbankasına ait kartı kullanmaya çalıştıkları sırada henüz para çekemeden yakalandıkları anlaşılmakla;

yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR