Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4586 K.2024/715

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İmranlı Cumhuriyet Başsavcılığının 27.01.2014 tarihli iddianamesiyle, sanık ... hakkında cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle; sanık ... hakkında yaralama ve cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İmranlı Asliye Ceza Mahkemesinin 08.01.2015 tarihli kararıyla, sanık ... hakkında cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; sanık ... hakkında yaralama suçundan 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İmranlı Asliye Ceza Mahkemesinin 08.01.2015 tarihli kararının, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.10.2022 tarihli kararıyla sanık ... hakkında yaralama suçunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu ve sadece cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulması gerektiği ile sanık ... hakkında savunma hakkının kısıtlandığı gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, İmranlı Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2023 tarihli kararıyla, her bir sanık hakkında cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'ın temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediğine, delil yetersizliğine ilişkindir. B. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; delil yetersizliğine, sanığın üzerine atılı suçun kanuni unsurlarının oluşmadığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ...'ın garson olarak çalıştığı restorana müşteki olarak gelen sanıkların, katılandan hesabı getirmesini istedikleri, sanık ...'ın hesaba itiraz etmesi üzerine sanıkların katılanın koluna girerek katılanı zorla restorandan dışarı çıkarttıkları ve arabaya bindirip Suşehri yoluna doğru götürdükleri, bu sırada sanık ...'ın katılanı yumruk vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamında yer alan, 30.06.2013 tarihli ihbar tutanağı, 01.07.2013 tarihli olay tutanağı ve olay yeri inceleme raporu, 01.07.2013 tarihli adli muayene raporu ile tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların fikir ve eylem birliği içinde, katılanı bindirdikleri araçta alıkoydukları ve alıkoydukları süre zarfında basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları anlaşıldığından, Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafii ile sanık ...'ın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR