Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4613 K.2024/5913

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

1. Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2021 tarihli iddianamesi ile sanığın iftira suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli kararı ile sanığın iftira suçundan beraatine karar verilmiştir.

3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 20.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek evrak üzerinden yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

4. Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2023 tarihli kararı ile sanığın iftira suçundan 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 18.07.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, sanığın iftira kastının bulunmadığı, sanığın mahkumiyetine yeterli delil olmadığı, sanık hakkında gerekçesiz olarak takdiri indrim sebeplerinin uygulanmadığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın dosya kapsamında kendisi tarafından imzalanan senedin, katılan tarafından doldurup imzalandığını beyan etmekle, senedin imza dışındaki kısımları katılan tarafından yazıldığından suç kastının bulunmadığını bahisle beraat kararı verilmiş, fakat bu hükmün Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozulması üzerine sanığın eyleminin iftira suçunun yasal unsurlarını taşıdığından bahisle mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen beraat hükmünün Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozulması sonrasında sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen 1 yıl hapis cezası ile mahkumiyet kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyizi mümkün olduğundan tebliğnamedeki sanık müdafinin temyiz talebinin reddine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler özellikle; sanığın aşamalardaki savunmaları, adli raporlar, olayın intikal şekli, bilirkişi raporu, katılan beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, kendisi tarafından imzalanarak katılana verilen senetteki imzanın kendisine ait olmadığına ilişkin olarak şikayette bulunmak suretiyle katılan hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan soruşturma açılmasına sebep olan sanığın eyleminin iftira suçunu oluşturduğu gerekçesiyle kurulan hükümde isabetsizlik görülmemiş,

sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmamış olması ve hakimin takdirine bırakılan diğer lehe hükümlerin uygulanmama nedenlerinin verilen kararda gerekçelendirilmiş olması nazara alındığında, sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görülmemiş sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 18.07.2023 tarihli ve 2023/974 Esas, 2023/976 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,