Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4672 K.2024/1465

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 10.09.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Uşak 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 31.03.2021 tarihli kararı ile "…Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

5. Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2020 kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 28.11.2022 tarihli kararı ile "a- Sanığın Kapalıya iade kararının tebliğinden bir ay sonra kendiliğinden teslim olduğunu savunması, dosyada sanığın yakalanmasına yönelik herhangi bir belgenin de bulunmaması karşısında; kendiliğinden teslim olup olmadığı hususunun tespiti için yakalamasının yapıldığı tutanakların onaylı örneğinin celp ve tetkik edilerek sonucuna göre hakkında 5237 sayılı Kanun'un 293. maddesinde düzenlenmiş olan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma olanağının bulunup bulunmadığı tartışılmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Kanun'un 105/A-8 maddesi yollamasıyla 292/1. maddesi" olduğunun belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 293 üncü, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suçun işlenemez olduğuna, savunma hakkının ihlal edildiğine, suçun maddi manevi unsurlarının oluşmadığına, kendisinin teslim olduğuna, tebligatın usulsüz olup meşruhatının bulunmadığına ilişkindir. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesinde hukuki bir engel yokken bu husus tartışılmadan karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın Uşak Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü iken, cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbirine çevrildiği, denetimli serbestlik kararını ihlal etmesi nedeniyle İnfaz Hakimliğince Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine karar verildiği, iki gün içerisinde hakındaki hapis cezasının infazı için Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat etmesi gerektiği hususunda çağrı kağıdı çıkarılarak, çağrı kağıdının sanığa tebliğ edilmesine karşın sanığın Cumhuriyet Basşavcılığına müracaat etmeyerek firar suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın Uşak Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü iken, cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbirine çevrildiği, denetimli serbestlik kararını ihlal etmesi nedeniyle İnfaz Hakimliğince Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine karar verildiği, iki gün içerisinde hakındaki hapis cezasının infazı için Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat etmesi gerektiği hususunda çağrı kağıdı çıkarılarak, çağrı kağıdının sanığa tebliğ edilmesine karşın sanığın Cumhuriyet Basşavcılığına müracaat etmeyerek firar ettiği, sanığın kendiliğinden teslim olduğu dosya kapsamından anlaşılmakla ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mahkemece, hapis cezasının ertelenmesi, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, seçenek yaptırıma çevirme kurumlarının sanık lehine olarak uygulanmamasına ilişkin gerekçede bir isabetsizlik bulunmamakla Cumhuriyet savcısının bu hususlara ilişkin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısı ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR