Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4879 K.2025/1580

Diyarbakır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2021 tarihli kararı ile hükümlü hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 268/1.maddesi delaletiyle 267/1.maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un(5271 sayılı Kanun) 250/4. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün itiraz edilmeksizin, 21.06.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1.maddesi uyarınca, 30.10.2023 tarihli ve 2022/31492 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 tarihli ve KYB-2023/115479 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının,28.11.2023 tarihli ve KYB-2023/115479 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre, yaralanma olayı sebebiyle hastaneye tedavi için gelen ve müşteki ... 'a ait kimlik bilgileri ile hastaneye giriş yapan sanığın, kolluk görevlilerince gerçek durumun ortaya çıkartılması şeklindeki gerçekleşen olay neticesinde, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; sanığın eylemi sebebiyle kimlik bilgilerini kullandığı şahıs hakkında açılmış herhangi bir soruşturma ve kovuşturmanın olmadığı, bu nedenle sanığın üzerine atılı başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı,

sanığın eyleminin anılan Kanun'un 204. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu ve sanık hakkında Diyarbakır

12. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/02/2022 tarihli ve 2021/636 esas, 2022/123 sayılı kararı ile de resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulduğu anlaşıldığından, sanığın unsurları oluşmayan başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi. “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 268/1. maddesinde düzenlenen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerekir.

3.Somut olayda ise, hükümlünün karışmış olduğu yaralama olayı sonrasında hakkında arama kararı olduğundan bahisle mağdura ait kimlik bilgileri ile hastaneye giriş kaydının yapıldığı durumun görevli polis memurlarınca fark edilmesi ile sanığın gerçek kimlik bilgilerinin ortaya çıktığı ve mağdur adına suç soruşturması ve kovuşturması olmaksızın hükümlünün mağdurun isim bilgisini kullandığı anlaşıldığından unsurları oluşmayan başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle hüküm Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Diyarbakır