Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4880 K.2025/1399

Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 234/3. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251/3. maddesi uyarınca 2 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, hükmün itiraz edilmeksizin 10.06.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1.maddesi uyarınca, 30.10.2023 tarihli ve 2023/11516 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 tarihli ve KYB-2023/115597 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 tarihli ve KYB-2023/115597 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, hükmün gerekçe kısmında sanığın Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/96 esas, 2020/385 sayılı kararı ile 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve tekerrür hükümlerinin uygulandığından bahisle sanık hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinde düzenlenen ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine rağmen, hükümde ise tekerrür hükümlerinin uygulanması yönünde karar verildiği, bu şekilde hüküm ve gerekçe arasında çelişki oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İncelenen dosyada; hükümlünün adli sicil kaydında yer alan Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/280 Esas, 2017/358 Karar sayılı dosyasında hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 3 ay hapis cezasının 03.06.2017 tarihinde kesinleştikten sonra sanığın denetim süresi içerisinde Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/96 Esas, 2020/385 Karar sayılı ilamında belirtilen uyuşturucu madde kullanmak suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası aldığı, Konya 5. Asliye ceza Mahkemesinin 2020/96 Esas sayılı dosyasında sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı,

söz konusu kararın 09.11.2020 tarihinde kesinleştiği, sanığın bu dosyada ikinci kez mükerrir olduğu ancak Mahkeme tarafından 20.05.2022 tarihli kısa kararında hükümlü hakkında hükmolunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair hüküm kurulmamasına rağmen hükmün gerekçesinde hükmolunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilerek çelişki oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR