Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/5106 K.2024/1727

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çarşamba Cumhuriyet Başsavcılığının 13.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz ve dikili ağaç, fidan veya boğ çubuğuna zarar verme

suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli kararı ile,

a. Sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hapisten çevrili 3.000,00 TL adli para cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

b.Sanığın dikili ağaç, fidan veya boğ çubuğuna zarar verme suçundan beraatine,

Karar verilmiştir.

3. Mahkemenin, 05.11.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza dairesinin 20.02.2023 tarihli kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince taraflar arasında uzlaşma girişiminde bulunulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası, taraflar arsında uzlaşma sağlanmaması nedeni ile Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2023 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hapisten çevrili 3.000,00 TL adli para cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suç işleme kastı olmadığına, yol açmak için çalışan dozerin manevra yaparken ağaçların yıkılmasına sebep olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın iş makinesi ile katılanın arazisi ile kendi arazisinin sınırlarının birleştiği noktaya yol açtığı, çakıl dökerek yolu genişlettiği, katılana ait arazinin sınırında kaldığı tespit edilen iki adet söğüt ağacını söktüğü iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında kurulan hükümde, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın Yukarı Kavacık Mahallesi 114 ada 39 nolu parselde arazisinin bulunduğu, katılanın ise aynı ada 36 parselde komşu arazisinin olduğu, sanığın iş makinesi ile katılanın arazisi ile kendi arazisinin sınırlarının birleştiği noktaya yol açtığı, kadastro bilirkişisinin raporuna göre, sanık tarafından açılan bu yolun 344,53 metre karelik kısmının katılana ait arazinin sınırları içerisinde kaldığı ve keşif esnasında tecavüzün devam ettiği, taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı anlaşıldığından sanığın unsurları oluşan mahkûmiyetine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığın keşif tarihinde dava konusu araziyi terk etmediğinin tespit edilmesi nedeni ile eylemine fiilen devam eden sanığın yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığı için verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR