Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/5112 K.2024/1670

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesine göre bir hafta olduğu,

ancak verilen hükümde kanun yolunun da hatalı gösterilerek başvuru süresi 15 gün olarak gösterilmek suretiyle sanığın yanıltıldığı anlaşılmakla, 13.11.2023 tarihinde tefhim edilen hükme yönelik sanık müdafiinin 22.11.2023 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğunun kabulü gerektiği, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Turhal Cumhuriyet Başsavcılığının 27.11.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Turhal 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin açıklanması geri bırakılan hükmün 13.05.2016 tarihli kararı ile açıklanmasına karar verilmiştir.

3. Turhal 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.06.2023 tarihli kararı ile hükmün açıklanmasının gerekçesiz olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Turhal 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.10.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; 1. Delil toplanmadan kurulan hükümle adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, 2. Suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın kardeşi olan mağduru hürriyetinden alıkoyduğu iddiasına ilişkindir.

2. Mağdurun, olay günü kardeşi olan sanığın alkollü şekilde kapısına gelmesi nedeniyle önce kapıyı açmak istemediğini, ancak camlara ve kapıya vurması üzerine açmak zorunda kaldığını, istemediği halde sanığın kolundan tutup sokakta sürükleyerek evine götürmek için zorladığını ifade ettiği belirlenmiştir.

3. Sanığın savunmasında, kız kardeşini anne, baba ve kendisinin birlikte yaşadığı eve götürmek istediğini, gelmeyince kolundan tutup biraz götürdüğünü ifade ettiği belirlenmiştir.

4. 17.11.2014 tarihli tutanak ile B. Market önünde bir erkek şahsın bir bayan şahsı zorla götürdüğü yönünde ihbar üzerine olay yerine gidildiğinde, erkek şahsın kaldırım üzerinde oturan bayana bağırdığının görüldüğü, ekipler tarafından uyarıldığında agresif tavırlarda bulunması üzerine etkisiz hale getirilerek polis merkezine götürüldüğü belirlenmiştir.

5. Turhal Devlet Hastanesinin 17.11.2014 tarihli raporu ile mağdurun el üzerinde yüzeysel hiperemik alanlar ve diz lateralinde kızarıklık ve hassasiyet mevcut olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilir olduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurun anlatımı, sanığın ikrarı, kolluk tutanağı, doktor raporu ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, kız kardeşi olan mağduru yaşadığı konutundan kolundan tutup zorla çıkartarak sürüklemek suretiyle hürriyetinden yoksun bıraktığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR