Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/5118 K.2024/1366

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karann; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında Nizip Cumhuriyet Başsavcılığının 26.02.2018 tarihli iddianamesi ile iftira ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan

ise 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

3. Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin iftira suçuna ilişkin mahkumiyet karannın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 04.05.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçuna ilişkin İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığın iftira suçundan mahkumiyetine ilişkin kararın kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği özetle; atılı suçun unsurlarının oluştuğuna ve sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A) İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, suç tarihinde resmi nikahlı eşi olan mağdur hakkında, aracında uyuşturucu madde bulundurduğuna ilişkin ihbarda bulunması üzerine açılan kamu davasında yapılan yargılamada mağdurun 18.06.2015-16.11.2015 tarihleri arasında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan tutuklu kaldığı, yargılama sonunda delil yetersizliğinden beraatine karar verildiği, sanığın bu şekilde iftira suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında yapılan yargılama sonunda sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B) Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın iftira kastıyla hareket ettiğine dair delillerin bulunmadığı, şikayet hakkı kapsamında değerlendirilmesi gereken eylem nedeniyle iftira suçundan mahkumiyet hükmü verilmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle mahkumiyet kararı kaldınlarak sanık hakkında beraat karan verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın savunmaları ve dosyada bulunan ihbarı yapan kişinin ses kayıtları ile sanığın sesinin aynı olduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu raporuna göre; mağdurla ilgili ihbarın sanık tarafından yapıldığı sabit olmuş ise de, mağdurun kullandığı araçta yapılan arama sonucu bulunan uyuşturucu maddenin kime ait olduğunun tespit edilemediği, mağdur hakkında verilen beraat kararının delil yetersizliğine dayandığı, sanığın savunmasına göre tanımadığı kişilerce tehdit edilmesi nedeniyle onların söylediği şekilde ihbarda bulunduğunun anlaşıldığı,

mağdurun beyanlarına göre tarafların halen birlikte yaşadığı da dikkate alındığında sanığın iftira kastı ile hareket ettiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı anlaşılmakla, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlanna uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, dosya kapsamına uygun gerekçesine ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, Cumhuriyet savcısının sübuta ilişkin temyiz itirazının reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 04.05.2023 tarihli ve 2021/304 Esas sayılı kararında Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname 'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,