Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/5210 K.2025/1733

Ankara Batı 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2021 tarihli ve 2020/568 Esas, 2021/162 Karar sayılı kararıyla hükümlü hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292/1, 292/3, 293/1, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251/3. maddesi uyarınca 1 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, itiraz olunmaksızın 04.05.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Hükümlü hakkında tekerrüre esas alınması gereken ilam yerine sehven başka bir ilamın tekerrüre esas alındığından bahisle verilen Ankara Batı 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.08.2022 tarihli ek kararına karşı yapılan itirazın Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.09.2022 tarihli ve 2022/3532 Değişik İş sayılı kararıyla kabulüne karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 06.11.2023 tarihli ve 2022/27577 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.12.2023 tarihli ve KYB-2023/119487 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.12.2023 tarihli ve KYB-2023/119487 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, her ne kadar merci tarafından, tekerrüre esas alınan Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/342 esas, 2012/474 sayılı kararının yasal şartlar oluşmadığından bahisle tekerrüre esas alınamayacağı belirtilmiş ise de, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin 1. fıkrasında yer alan “Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.

Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez. ” şeklindeki düzenleme karşısında, anılan kararın, suç tarihi olan 03/11/2018 tarihinden önce 28/10/2013 tarihinde kesinleştiği ve dosya içerisinde yer alan sanığa ait adli sicil kaydına göre yerine getirilmemiş olduğu, ayrıca cezanın infaz edilmiş olmasının gerekmediği anlaşılmakla, mükerrirliğe ilişkin şartların oluştuğu gözetilmeden itirazın bu nedenle reddine karar verilmesi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un "Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular" başlıklı 58/1-2. maddesi; "(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez. (2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz." Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; hükümlü hakkında tekerrüre esas alınan Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2012 tarihli ve 2012/342 Esas, 2012/474 Karar sayılı 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ilamın 28.10.2013 tarihinde kesinleştiği ve Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) sorgulamasında mevcut adli sicil kaydına göre henüz infaz edilmediği,

tekerrüre esas alınan 5 ve 3 yıllık sürelerin cezanın infazından itibaren işlemeye başlayacağı dolayısıyla hükümlü hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılmakla, Ankara Batı 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.08.2022 tarihli ek kararına karşı yapılan itirazın reddi yerine Mahkemesince kabulüne karar verilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.09.2022 tarihli ve 2022/3532 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,