Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/539 K.2023/2537

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1 .Gülnar Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/300 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b, f) bentleri uyarınca cezalandırılmasları istemiyle dava açılmıştır.

2. Gülnar Asliye Ceza Mahkemesinin, 2012/206 Esas ve 2013/97 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b, f) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ...'un ise aynı maddeler uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3 .İlgili kararın, sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 2019/4376 Esas, 2021/19340 Karar sayılı kararı ile ''Hükümde 109/3-b, f maddeleri yerine, 109/2-b, f yazılmasının yazım hatası olduğu belirtilerek, sanıkların eyleminin, cebir, tehdit veya hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu ve eylemlerini cinsel amaçla işledikleri" gerekçesi ile kararın, 1412 sayılı kanun'un 326 ıncı maddesinin son fıkrası da dikkate alınmak suretiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada.

Gülnar Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2022 gün ve 2021/397 Esas, 2022/440 Karar sayılı kararı ile sanıkların, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b,f) bentleri, beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 1412 sayılı kanun'un 326 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanık ...'ın sonuç olarak 3 yıl 4 ay hapis, sanık ...'un ise 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar Müdafiinin Temyiz Sebepleri. 1.Sanıkların atılı suçu işlemediklerine 2.Somut olayda cinsel saik olmadığına İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanık ...'ın, olay tarihinde eski kız arkadaşı olan katılan mağduru, zorla kolundan çekiştirmek suretiyle sanık ...'un bulunduğu araca bindirerek götürdüğü ve sanıkların bu şekilde katılan mağdurun hürriyetini kısıtladıkları iddiasına ilişkindir. 2. Mağdurun yarı baygın halde hastaneye getirildiği doktor raporu ile tespit eidlmiştir.

3. Olaya müdahale eden Jandarma personeli tanıklar H.H. ve Y.K. mahkemede vermiş oldukları ifadelerinde "Gülnar sınırları içerisinde ... mağarası denilen yere yaklaşık 1 km kala bir aracın park halinde olduğunu fark ettiklerini, aracın yanına gittiklerinde sanık ...'ın ve araçta baygın vaziyette bir bayanın olduğunu gördüklerini, sorgulama yapınca ...'ın ormana doğru ... diye seslenmesi üzerine diğer sanığın geldiğini, bunun üzerine durumdan şüphelendiklerini be birlikte hastahaneye gelip gerekli işlemleri yaptıklarını, hastahane görevlilerinin, bayanın muayenesinden sonra kendilerine kızın kaçırıldığını söylediklerini" belirtmişlerdir.

4. Mağduru muayene eden doktor N.B.'de tanık olarak alınan beyanında "Mağdurun kendisine "... beni kaçırdı" dediğini" belirtmiştir. 5. Sanıklar savunmalarında "Kesinlikle ...'yı zorla götürmediklerini," beyan ederek suçlamayı kabul etmemişlerdir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden. Sanıklar her ne kadar suçlamayı kabul etmemiş ise de; katılan iddiaları, tanıkların anlatımları ve dosyadaki olgular itibari ile,Sanık ...'ın, olay tarihinde eski kız arkadaşı olan mağduru, yeniden kendisi ile birlikte olması amacı ile, zorla kolundan çekiştirmek suretiyle diğer sanığın da içinde bulunduğu araca bindirdiği,

kendisi aracı kullanırken, sanık ...'un da arka koltukta katılan mağduru tuttuğu, bu bağlamda sanıkların aynı fikir ve eylem biriliği içerisinde hareket ederek cebir kullanmak suretiyle mağdura karşı cinsel amaçlı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri sabit olmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir B.

Diğer Yönlerden. 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıflarının ve yaptırımların düzeltme nedeni dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Bozma sonrası sanıklar hakkında hüküm kurulurken 1412 sayılı Kanunun 326 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanık ... bakımından sonuç cezanın 3 yıl 4 ay hapis cezası ve sanık ... bakımından ise sonuç cezasının 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç olarak sanık ... bakımından 3 yıl 4 ay hapis cezası ve sanık ... bakımından 2 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesi hukuka aykırı ise de, 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B.2) numaralı bentte açıklanan nedenle Gülnar Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2022 gün ve 2021/397 Esas, 2022/440 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,