Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/12168 K.2025/2402

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı 1.Trabzon

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.03.2013 tarihli ve 2012/847 Esas, 2013/172 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2313 Sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanunu’nun (2313 sayılı Kanun) 23/5-son, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve beş yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

2. Sanığın 29.07.2013 tarihli 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçuna ilişkin Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2019 tarih, 2019/124 Esas, 2019/434 Karar sayılı kararının ihbarı ile açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanmak suretiyle 2313 sayılı Kanun'un 23. maddesinin son fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62. ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin 13.01.2021 tarihli, 2020/1642 Esas ve 2021/45 Karar sayılı kararı ile sanığın, 2313 sayılı Kanun'a aykırılık, suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin duruşma açmaksızın, hukuka uygun bir arama kararı olmadığından bahisle sanığın beraatine karar vermesi dosya kapsamına ve usule aykırı olduğuna, somut olayda ilgili kolluk kuvvetlerinin sanığa ait evin bahçesinde 45 kök hint keneviri bitkisi görmeleri üzerine herhangi bir arama kararı almadan soruşturma işlemlerine başladıkları ve kenevir bitkilerinin muhafaza altına alınarak raporlarının alındığı ve imha edildikleri, soruşturma ve yargılama aşamasında, sanığın atılı suçlamayı kabul ederek kendi esrar ihtiyacı için evin bahçesine ekim yaptığını belirttiği,

her ne kadar soruşturma evrakı içerisinde olay yeri tespit tutanağı ve fotoğraf bulunmasa da; kenevir bitkilerinin ele geçirildiği yerin evin bahçesi olduğunun belli olduğu, evin bahçesinde bulunan bitkilerin dışarıdan görülebileceği ve suçüstü halinin oluştuğu, Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 8/1-f maddesi uyarınca suçüstü halinde arama kararına gerek olmadığının bilindiği,

bu durumda hukuka aykırı arama ve hukuka aykırı delil durumunun oluşmayacağı, sanığın da ikrarı dikkate alınarak istinaf talebinin reddedilmesinin gerektiği, CMK'nin 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açarak olay mahallinde keşif yapması ve bahçenin suç tarihindeki durumuna ilişkin (savcı görüşme tutanağında bahsi geçen ancak dosya içerisinde bulunmayan fotoğraflar) kolluk kuvvetinden ayrıntılı evrakları isteyerek değerlendirme yapmasının gerektiğinin dikkate alınmamasına ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın bahçesinde suça konu hint kenevirlerinin sanığın yetiştirdiği iddiasına ilişkin olarak.

Sanığın beyanları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı ve inceleme konusu eylem bakımından sanığın beraatine dair karar verilmesi konusundaki Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik olmadığı,

Ceza Genel Kurulunun 17.05.2022 tarihli, 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f),

(g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine''duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse'' şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde istinaf mahkemesince duruşma açılmaksızın dosya üzerinden beraat kararı verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından,

Cumhuriyet savcısının temyiz talebi yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin 13.01.2021 tarihli, 2020/1642 Esas ve 2021/45 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1.maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Trabzon