Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2024/12320 E. , 2025/2496 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/609 E., 2020/963 K. SUÇ : 2313 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2024/12320 E. , 2025/2496 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/609 E., 2020/963 K. SUÇ : 2313 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23/5-2. cümlesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2018 tarihli kararı hakkında Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, duruşma açılarak verilen, 18.03.2020 tarihli kararı ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23/5-1. cümlesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Suçun unsurlarının oluşmadığına, suça konu hint kenevirlerinden elde edilecek esrar miktarının kişisel kullanım sınırları içerisinde kaldığına, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesine olmadığı takdirde lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın evinde hint keneviri yetiştirdiğine ilişkin istihbari bilgi elde edilmesi üzerine, usulüne uygun olarak sanığın ev ve eklentilerinde yapılan aramada, evin bahçesinde suça konu hint keneviri bitkilerinin ele geçirildiği, bu şekilde sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olayda; Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Seferihisar (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2009/443 Esas, 2010/150 Karar sayılı ilamında da sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı anlaşıldığından, sanığın ikinci kez mükerrir olduğu gözetilmeden, birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 1. Sanığın ikametinin bahçesinde sebzelerin arasında ekili halde suça konu kenevirlerin ele geçirildiği anlaşılan olayda; ele geçirilen hint kenevirlerinin sayısı, boyu ve ekspertiz raporuna göre bu hint kenevirlerinden elde edilebilecek toz esrar miktarı ve sanık savunmaları dikkate alındığında, sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'un 23/5. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen münhasıran esrar elde etmek amacıyla hint keneviri yetiştirmek amacı ile hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı ve ekilen hint kenevirlerinin sayısı ve boyları nazara alındığında sanığın eyleminin kullanmak amacı ile izinsiz hint keneviri yetiştirmek suçunu oluşturduğu ve 2313 sayılı Kanun'un 23/5. maddesinin 2. cümlesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması, 2. Kabul ve uygulamaya göre de, sanık hakkında tekerrüre esas alınan Seferihisar (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/443 Esas, 2010/150 Karar sayılı ilamında da sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı anlaşıldığından, sanığın ikinci kez mükerrir olduğu gözetilmeden, ilk kez tekerrür hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 18.03.2020 tarihli, 2019/609 Esas, 2020/963 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/4. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA, dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2025 tarihinde karar verildi. KARŞI DÜŞÜNCE Sanığın aşamalarda suça konu kenevirleri kullanmak için yetiştirmediğini savunduğu, sanığın biyolojik örneklerinde de uyuşturucu madde bulunmadığının tespit edildiği anlaşılmıştır. Bunların yanında, ele geçirilen suça konu toplam kenevir bitkisi sayısının 22 kök olduğu tespit edilmiştir. Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, sanık savunması, ele geçirilen hint keneviri sayısı ve bu hint kenevirlerinden olgunlaştıklarında elde edilebilecek toz esrar miktarı nazara alınarak Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun bozma yönündeki düşüncesine katılmamaktayız. 26.03.2025