Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/12443 K.2024/3574

Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 14.09.2022 tarihli ve 2020/1525 Esas, 2022/3109 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan istinaf başvuruları üzerine, hükme sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkranın eklenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca sanığın birinci kez mükerrir sayılmasına ve sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca İnfaz Hakimliğine ihbarda bulunulmasına ilişkin fıkranın eklenmesine, toplam 4.491,00 TL yargılama giderinin sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına ilişkin fıkranın eklenmesine ve istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; pişman olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın olay günü bir caddenin üst geçidinin alt kısmında yaya olarak bulunduğu sırada, kolluk güçlerine ait aracı görmesi üzerine üzerinde taşıdığı siyah poşeti yere attığı, ele geçirilen poşette kenevir bitkisinin olduğu ve 6.2 gram toz esrar maddesinin ele geçirilebileceğinin 01.03.2019 tarihli kriminal raporda belirtildiği, ayrıca sanıktan alınan kan ve idrar örnekleri üzerinde İzmir Adli Tıp Kurumu Grup Başkanlığınca yapılan inceleme sonucunda, 02.10.2018 tarihli raporla sanığın uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği,

sanığın 18.10.2018 ve 31.07.2017 tarihlerinde de uyuşturucu madde kullandığının İzmir Adli Tıp Kurumu Grup Başkanlığı'nın 27.12.2018 ve 29.09.2017 tarihli raporları ile de tespit edilmesi üzerine mahkemelerinde açılan kamu davalarının birleştirilmesine ve sanık hakkında daha önceden verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlal nedeniyle kaldırıldığından bahisle, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereğince doğrudan açılan iş bu incelemeye konu kamu davasında sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik bulunmayarak, Soma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2020 tarihli ve 2019/569 Esas 2020/162 Karar sayılı kararına yönelik istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Tebliğname Yönünden.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.10.2023 tarihli ve 2023/11-347 Esas, 2023/500 Karar sayılı kararında da "...sanık hakkında istinaf incelemesi sırasında TCK'nın 58. maddesinin ek bir yaptırım olarak ilk kez hükme ilave edilmesi nedeniyle hükmün temyiz edilebilir olduğunu kabul eden Özel Daire uygulamasının usul ve kanuna uygun olduğu kabul edilmelidir..." şeklinde belirtildiği üzere, her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesince verilen hükümde ceza miktarı yönünden artırım yapılmamışsa da, hükme ilk defa eklenen 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkra göz önünde alındığında,

Tebliğnamedeki ret düşüncesine iştirak edilmemiştir. B.Sanığın Temyiz Talebi Yönünden.

İddianame içeriğinde, sanık hakkında daha önce işlediği aynı suçtan dolayı açılan kamu davaları olduğundan bahisle, 17.07.2018 tarihli inceleme konusu bu suç nedeniyle doğrudan 16.05.2019 tarihinde kamu davası açıldığının belirtildiği ancak, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) sorgulamasında sanık hakkında, daha önce verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının içeriği, tebliği ya da kesinleşme tarihine ilişkin herhangi bir bilgiye yer verilmediği ve bu evrakın incelenen dosya arasında da bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında daha önce,

aynı nitelikteki başka bir suç nedeniyle 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının ihlali üzerine açılan kamu davasında verilen hüküm, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında doğrudan dava açma koşulunun oluşup oluşmadığı yönünden yapılacak değerlendirmede inceleme konusu davada verilecek kararı da etkileyeceğinden, söz konusu dosyanın aslı veya onaylı örneğinin getirtilip denetime imkan verecek şekilde dosya içine konulup,

incelenen 17.07.2018 tarihli suç yönünden 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan dava açma koşulunun bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 14.09.2022 tarihli ve 2020/1525 Esas, 2022/3109 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, diğer yönleri incelenmeksizin, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Soma