Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/12520 K.2024/2923

Başsavcılığının 19.03.2021 tarihli iddianame ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanunun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile açılan kamu davasında Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2022 tarih, 2021/260 Esas, 2022/255 Karar sayılı kararı ile kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir. B.

Kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 01.02.2023 tarihli, 2022/1203 Esas, 2023/366 Karar sayılı kararı ile ilk derece hükmü kaldırılarak 5237 sayılı kanunun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasına, sanık hakkında teselsül oluşturan Karşıyaka

6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/531 Esas, 2021/55 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 1 yıl 8 ay hapis cezası verildiğinden bu cezanın mahsubu ile neticeten 5 ay hapis hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; temyiz konusu eylemin sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali olduğundan düşme kararı verilmesi gerektiğine, hükmedilen cezada alt sınırdan uzaklaşılması ve 1/4 artırım yapılmasına ilişkin gerekçe gösterilmemesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın üzerinde uyuşturucu madde ele geçirilmesine ilişkindir. A-İlk Derece Mahkemesinin Kabulü; sanığın 08.11.2016 tarihinde uyuşturucu madde kullanmak suçundan dolayı Konya

11. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.03.2018 tarih 2017/532 Esas, 2018/315 Karar sayılı kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı kararın 02.04.2018 tarihinde kesinleştiği sanık hakkında 5 yılık denetim süresi uygulandığı, sanığın denetim süresi içerisinde üzerine atılı suçları işlediği sabit ise de, sanığın üzerine atılı suçu daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş olduğu, "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması,

kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca açılan davanın Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.03.2018 tarih 2017/532 Esas, 2018/315 Karar sayılı ilamı ile verilen denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediği, kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından davanın düşürülmesine karar verilmiştir.

B-Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü. 5237 sayılı Kanunun 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan " Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki düzenlemenin, denetimli serbestlik sürecinde tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymamakta ısrar edilmesi veya tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymamakta ısrardan önce gerçekleşen ilk ihlal eylemi için geçerli olduğu,

08.11.2016 tarihli suç nedeniyle verilen erteleme kararına ilişkin yürütülen denetimli serbestlik sürecinde tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymamakta ısrar edilmesi nedeniyle 07.06.2017 tarihinde kamu dava açılmasından sonra işlenen davaya konu 08.10.2020 tarihli suçun ayrı suç teşkil edeceği, aksi düşüncenin sanığa 5 yıllık erteleme süresinde sınırsız suç işleme özgürlüğü tanımak anlamına geleceği, dosya kapsamı itibariyle sanığın üzerine atılı 08.10.2020 tarihli suçun sübuta erdiği ve ihlal niteliğinde olmadığı anlaşılmakla.

Karşıyaka 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2020/531 Esas 2021/55 sayılı kararına konu suç tarihinin 30.07.2020, iddianame tarihinin 27.10.2020 olduğu ve istinaf incelemesine esas 08.10.2020 tarihli her iki suçun 27.10.2020 tarihli ilk düzenlenen iddianameden önce olmaları nedeniyle zincirleme suç kapsamında bulundukları anlaşılmakla, sanığın 5237 sayılı Kanunun 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddeleri gereğince cezalandırılmasına ve Karşıyaka

6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2020/531 Esas 2021/55 sayılı kararı ile verilen ve kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis cezasının mahsubuna karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin ve Karşıyaka

6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2020/531 Esas 2021/55 sayılı kararına konu suç tarihinin 30.07.2020, iddianame tarihinin 27.10.2020 olduğu ve istinaf incelemesine esas 08.10.2020 tarihli her iki suçun 27.10.2020 tarihli ilk düzenlenen iddianameden önce olmaları nedeniyle zincirleme suç kapsamında bulunduklarına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 01.02.2023 tarihli, 2022/1203 Esas, 2023/366 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.