Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/12598 K.2024/2964

Başsavcılığı'nın 30.03.2017 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.Ankara

23. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 3.Ankara

23. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2018 tarihli kararı hakkında sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

18. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen, 05.12.2019 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm sanığın eyleminin "'ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurma'' suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılması görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı verilmesi yerine kovuşturma sürdürülerek hüküm kurulması" sebebiyle bozulmasına karar verilmiştir. 4.Bölge Adliye Mahkemesi'nin bozma kararı sonrasında, Ankara

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.09.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 12 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 283 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 3. Ankara

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.09.2020 tarihli kararı hakkında sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen, 29.12.2022 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, sanığın üzerinde ele geçirilen uyuşturucu maddeyi ticari amaçla bulundurduğuna dair delil olmadığına, uyuşturucu maddenin kullanım sınırları içerisinde kaldığına, sanığın suçu işlediğinin sabit olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, kolluk görevlilerinin rutin görevleri sırasında sanığın durumundan şüphelendikleri ve kaba üst aramasında toplam ağırlığı kilitlenmiş şeffaf poşetler içerisinde kokain uyuşturucu maddesi ve extacy uyuşturucu hapın ele geçirildiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan kurulan mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiş ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Olayın intikal şekli ve zamanı, sanık üzerinde ele geçirilen maddelerin çeşitliliği, bulundurulma şekli, sanığın aşamalardaki savunmaları, ekspertiz raporları ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

sanık müdafinin temyiz talebi yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Bununla birlikte, sanık hakkında kurulan hükümde, 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, sonuç cezanın 1 yıl 8 ay hapis cezası olarak belirlenmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de; bu hususun 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2021/647 Esas, 2022/1196 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilen Ankara

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.09.2020 tarihli, 2020/51 Esas, 2020/195 karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereği hüküm fıkrasından kazanılmış hak uygulamasının yapıldığı paragraftaki "1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılarak yerine "5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle.