KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2024/12629 E., 2024/2861 K.
- Karar tarihi
- 28 Mart 2024
- Konu
- Uyusturucu Suclari
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/729 E., 2022/1941 K
- Suç
- Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Denizli Cumhuriyet
Karar Detayı
576 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Başsavcılığının 11.11.2021 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ve altıncı fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır. B. Denizli
16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2022 tarihli ve 2021/633 Esas, 2022/132 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanunu’nun 192 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. C. Kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi ile Antalya Bölge Adliye Mahkemesi
5. Ceza Dairesinin 16.11.2022 tarihli ve 2022/729 Esas, 2022/1941 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırarak kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri özetle; üzerinde suç unsuruna rastlanmadığına, kolluk kuvvetlerine uyuşturucu madde kullandığını beyan ettiğine ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi talebine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü. Olay tarihinde sanığın ve Burak isimli şahsın 07 * 4585 plakalı ticari araç ile uyuşturucu madde getirecekleri yönünde bilgi alınması üzerine aracın durdurulduğu araçta yapılan aramada herhangi bir suç ve suç unsuruna rastlanılmadığı tutanakta sanığın ve Burak isimli şahsın uyuşturucu madde kullandığını beyan etmesi üzerine idrar raporunda uyuşturucu madde kullandığının anlaşıldığı,
yetkili mercii ya da kolluk görevlilerinin bilgi sahibi olmadığı aşamada sanığın uyuşturucu madde kullandığını resmi makamlara söylemek suretiyle kendi suçunun ortaya çıkmasını sağlayarak etkin pişmanlık gösterdiği anlaşılmakla sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü.
Sanıkla birlikte ...'ın Antalya ilinden taksi ile uyuşturucu getirecekleri bilgisinin alınması üzerine taksinin durdurulduğunda herhangi bir suç unsuru bulunmamışsa da, taksi şoförünün beyanından şahısların uyuşturucu kullandıklarından şüphelenmesi üzerine jandarma ekiplerine bilgi verdiğinin anlaşıldığı ve yapılan tahlilinde de sanığın uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleminin kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma veya kullanma suçunu oluşturduğu halde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararının usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşıldığından ilk
derece mahkemesi hükmünün ortadan kaldırılarak sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesinin 16.11.2022 tarihli ve 2022/729 Esas, 2022/1941 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.