Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/12751 K.2024/6576

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca Çay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.12.2018 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Çay

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2019 tarihli ve 2019/26 Esas, 2019/259 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. C. Konya Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin 17.06.2019 tarihli ve 2019/1226 Esas, 2019/1660 Karar sayılı kararı ile ilk derece hükmü kaldırılarak 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve tekerrür hükümleri uygunmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; aleyhine soyut ve somut delil bulunmadığına, suça konu uyuşturucu madde ile alakasının olmadığına, arkadaşının arabada içtiği uyuşturucu maddeyi soluduğu için tahlilinin pozitif çıktığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın yapılan kan tahlilinde uyuşturucu madde kullandığının tespitine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Olay günü parkta araç içerisinde iki şahsın uyuşturucu madde içtiği şeklinde ihbar gelmesi üzerine, görevlilerinin olay yerine intikal ettiğinde aracın park halinde olduğu, içerisinde sanıklar ... ve ...'ın olduğu, Emniyet Müdürlüğü önünde sanık ...'nun kağıt içerisinde bulunan ve eroin olduğunu beyan ettiği maddeyi görevlilere teslim ettiği, araç içerisinde ve sanıkların üzerinde uyuşturucu madde olabileceği değerlendirildiğinden gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında yapılan arama sonucunda araçta uyuşturucu madde içmek için kullanılan ve kullanılmış halde olan alüminyum folyoya rastlanıldığı,

sanıkların uyuşturucu madde kullanıp kullanmadıklarının tespiti için alınan kan örneklerinde uyuşturucu madde tespit edildiği, sanığın kan örneğinde uyuşturucu maddelere rastlanmış ise de kan tahlili dışında sanığın uyuşturucu kullandığına ilişkin somut ve her türlü şüpheden uzak vicdani kanaat oluşturacak bir delil bulunmaması, sanığın savunması ve diğer sanığın beyanı karşısında diğer sanık ...'in kullandığı uyuşturucunun dumanından etkilendiği değerlendirilerek şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması sebebiyle sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk derece mahkemesinin Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi ile yapılan incelemede sanığın savunmasının kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu dosya içerisindeki sanığın kanında yapılan inceleme de uyuşturucu maddenin pozitif çıkmasına ilişkin somut delil ile sanığın uyuşturucu madde kullanmak suçu sübut bulduğundan sanığın cezalandırılması yerine yerel mahkemenin yazılı şekilde beraat kararı vermesi yönüyle yerel mahkemenin vermiş olduğu kararın tüm sonuçlarıyla birlikte ortadan kaldırılarak mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İddianame içeriğinde, sanık hakkında daha önce işlediği aynı suçtan dolayı açılan kamu davasının olduğundan bahisle, 03.10.2018 tarihli inceleme konusu eylemi nedeniyle doğrudan kamu davası açıldığının belirtildiği ancak, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) sorgulamasında sanık hakkında, daha önce verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının içeriği, tebliği ya da kesinleşme tarihine ilişkin herhangi bir bilgiye yer verilmediği,

bu evrakın incelenen dosya arasında bulunmadığı ya da kamu davasının ertelenmesi kararına ilişkin inceleme tutanağının da dosya arasında yer almadığı anlaşılmakla, Sanık hakkında daha önce, aynı nitelikteki başka bir suç nedeniyle 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının ihlali üzerine açılan kamu davasında verilen hüküm, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında doğrudan dava açma koşulunun oluşup oluşmadığı yönünden yapılacak değerlendirmede inceleme konusu davada verilecek kararı da etkileyeceğinden,

söz konusu dosyanın/dosyaların aslı veya onaylı örneğinin getirtilip denetime imkan verecek şekilde dosya içine konulup, incelenen 03.10.2018 tarihli eylemi yönünden 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan dava açma koşulunun bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin 17.06.2019 tarihli ve 2019/1226 Esas, 2019/1660 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Konya Bölge Adliye Mahkemesi