Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/12757 K.2024/6581

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca 12.02.2018 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. B.

Konya Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.06.2018 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, onuncu fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. C. Konya

8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2018 tarihli ve 2018/470 Esas, 2018/1012 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 51 inci maddesi uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.. D. Cumhuriyet savcısının istinafı üzeri Konya Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin 20.02.2019 tarih, 2019/156 Esas, 2019/471 Karar sayılı kararı ile ilk derece hükmü kaldırılarak 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, onuncu fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; trafik kazası geçirdiği için denetimli serbestlik tedbirine uyamadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanık ve araç içerisinde diğer şahıslarla birlikte yakalandığı, sanıktan uyuşturucu madde ele geçirildiği, sanığın alınan idrar numunesi üzerinde metaboliti morfin olan opiyat kimyasal maddesinin pozitif olduğu anlaşılmakla cezalandırılmasına kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Sanığın uyuşturucu madde kullanmak suçunun sübut bulduğu, ancak uyuşturucu maddeyi kullandığı yerin yürüme mesafesinde Yüksek Öğrenim Kredi Yurtlar Kurumuna ait yurda (36) metre uzaklıkta olduğu, sanık hakkında cezasında arttırım yapılması gerektiği halde eksik ceza verilmesi yönünden yerel mahkemenin vermiş olduğu kararın tüm sonuçlarıyla birlikte ortadan kaldırılmasına ve sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından;sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 20.02.2019 tarih, 2019/156 Esas, 2019/471 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.