Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2024/13004 E. , 2024/6290 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/315 E., 2013/ 757 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme Alaşehir (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin, 29.04.2
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2024/13004 E. , 2024/6290 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/315 E., 2013/ 757 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme Alaşehir (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin, 29.04.2014 tarihli ve 2013/315 Esas, 2013/757 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak, en son adrese yapılan tebligatın, bila tebliğ iade edilmesi halinde, iki aşamalı bir yöntemin benimsendiği gözetilerek; sanığın yokluğunda verilen 29/04/2014 tarihli mahkûmiyet hükmünün, UYAP kayıtlarına göre cezavinde bulunmayan sanığın bilinen en son adresi olan Kula (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinde 24.03.2014 tarihinde alınan savunması sırasında bildirdiği "7141 Sok....../ İZMİR" adresine yapılan tebliğin bila tebliğ dönmesi üzerine, MERNİS adresine 7201 sayılı Tebligat Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 05.06.2014 tarihinde tebliğ edildiği dolayısıyla tebligatın usule uygun olduğunun anlaşılması karşısında, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 30.10.2019, 10.02.2019 ve 16.03.2014 tarihlerinde temyiz ve eski hale getirme isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz ve eski hale getirme isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.07.2024 tarihinde karar verildi.