Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/13123 K.2024/8597

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, Kahta Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2018 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci, ikinci ve altıncı fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Kahta

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2018 tarihli ve 2018/86 Esas, 2018/371 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ve onuncu fıkraları, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. C.

Kararın sanık tarafından istinaf edilmesi ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 18.06.2020 tarihli ve 2019/364 Esas, 2020/1443 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir. Cumhuriyet savcısının itirazı üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi'nin 07.07.2020 tarihli ek kararı ile itirazın kabulüne, temyiz yolu açık olmak üzere istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle.

İddianame içeriğinde olay anlatımının bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, bu dosyada yargılama konusu olmayan cinsel suçtan da mükerrer şekilde ceza vermek istercesine alt sınırdan uzaklaşıldığına, soruşturma, sorgu ve kovuşturma aşamalarında hakkında uyuşturucu kullanma suçundan dolayı yürütülen bir soruşturma bulunmadığı aşamada üzerindeki çok az miktarda olduğu için kolayca atarak veya otobüse saklayarak kurtulabileceği uyuşturucu maddeyi kolluk görevlilerine gönüllü şekilde teslim edip, uyuşturucu bağımlısı olduğunu beyan ederek bu bağımlılıktan kurtulabilmek için ciddi bir irade ve iyi niyet gösterdiği,

verdiği ifadeler ile bu maddeyi kendisine satan kişinin kimliğinin tesbiti ve yakalanması için elinden gelen tüm çabayı sarf ettiği ve aşamalardaki beyanlarında sapma göstermeyerek mahkemeye yardımcı olduğu ve olumsuz kişiliğine yahut davranışına dair dosyaya yansıyan bir tespit bulunmadığı dikkate alınarak etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Ceza muhakemesi hukukumuzda mahkemelerce bir yargılama faaliyetinin yapılabilmesi ve hüküm kurulabilmesi için yargılamaya konu edilecek eylemle ilgili, usulüne uygun olarak açılmış bir ceza davası bulunması gerekmektedir.

5271 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza davası, dava açan belge niteliğindeki icra ceza mahkemesine verilen şikâyet dilekçesi, son soruşturmanın açılması kararı gibi istisnai hükümler dışında kural olarak Cumhuriyet savcısı tarafından düzenlenecek bir iddianame ile açılır.

Anılan Kanun'un 170 inci maddesinin dördüncü fıkrasında da "İddianamede, yüklenen suçu oluşturan olaylar, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanır." düzenlemesine yer verilmiştir. 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinde ise "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir. Mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Bu madde gereğince hangi fail ve fiili hakkında dava açılmış ise, ancak o fail ve fiili hakkında yargılama yapılarak hüküm verilebilecektir. Anılan kanuni düzenlemelere göre, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu iddia olunan eylemin dışına çıkılması, dolayısıyla davaya konu edilmeyen fiil veya olaydan dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması kanuna açık aykırılık oluşturacaktır.

Öğretide “davasız yargılama olmaz” ve “yargılamanın sınırlılığı” olarak ifade edilen bu ilke uyarınca hâkim, ancak hakkında dava açılmış bir fiil ve kişi ile ilgili yargılama yapabilecek ve önüne getirilen somut uyuşmazlığı hukuki çözüme kavuşturacaktır.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda; iddianame içeriğinde 13.02.2018 tarihli eyleme ilişkin anlatım bulunmadığı, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemlerle sınırlı olduğu da gözetilerek yargılamaya konu eylemle ilgili 5271 sayılı Kanun'un 170 inci maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı halde yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi, Kabule göre. A.

Karar tarihinde Adıyaman Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunan ve duruşmalardan bağışık tutulma talebi de olmayan sanığın, hükmün verildiği duruşmada bizzat veya SEGBİS ile hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek 5271 sayılı Kanun'un 193 ve 196 ıncı maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması, B.

İddianame içeriğinde, sanık hakkında daha önce işlediği aynı suçtan dolayı açılan kamu davasının olduğundan bahisle, 13.02.2018 tarihli inceleme konusu ... nedeniyle doğrudan 23.02.2018 tarihinde kamu davası açıldığının belirtildiği ancak, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) sorgulamasında sanık hakkında, daha önce verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının içeriği, tebliği ya da kesinleşme tarihine ilişkin herhangi bir bilgiye yer verilmediği,

bu evrakın incelenen dosya arasında bulunmadığı ya da kamu davasının ertelenmesi kararına ilişkin inceleme tutanağının da dosya arasında yer almadığı anlaşılmakla, Sanık hakkında daha önce, aynı nitelikteki başka bir suç nedeniyle 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının ihlali üzerine açılan kamu davasında verilen hüküm, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında doğrudan dava açma koşulunun oluşup oluşmadığı yönünden yapılacak değerlendirmede inceleme konusu davada verilecek kararı da etkileyeceğinden,

söz konusu dosyanın/dosyaların aslı veya onaylı örneğinin getirtilip denetime imkan verecek şekilde dosya içine konulup, incelenen 13.02.2018 tarihli ... yönünden 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan dava açma koşulunun bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması, C.

Sanığın uyuşturucu maddeyi hastane bahçesinde kullandığını beyan etmesi dışında mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığı aşamada tüm aşamalarda ısrarlı beyanları da dikkate alınarak, kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım ve hizmet eden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi'nin 18.06.2020 tarihli ve 2019/364 Esas, 2020/1443 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi