Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2024/13694 E. , 2024/9614 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1643 E., 2021/1073 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma HÜKÜMLER :1-İlk derece mahkemesinin beraat hükmünün kaldırılarak mahkumiyet 2-İlk derece mahkemesi hükmünün kaldırarak mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2024/13694 E. , 2024/9614 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1643 E., 2021/1073 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma HÜKÜMLER :1-İlk derece mahkemesinin beraat hükmünün kaldırılarak mahkumiyet 2-İlk derece mahkemesi hükmünün kaldırarak mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, ret Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A-Sanık hakkında, 02.10.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca 27.11.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. Denetimli serbestlik tedbirini ihlal etmesi nedeniyle 13.09.2017 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Ankara 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.05.2019 tarihli ve 2018/440 Esas, 2019/585 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 14.06.2021 tarihli kararı ile aralarında hukuki ve fiili bağlantı nedeniyle Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 3. Ceza Dairesinin 2019/1643 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir. B. Sanık hakkında, 05.02.2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2018 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Ankara 49. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2020 tarihli ve 2018/530 Esas, 2020/64 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir. C.Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 03.11.2021 tarihli 2019/1643 Esas, 2021/1073 Karar sayılı kararı ile 02.10.2015 tarihi ... nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına kesin olarak karar verilmiştir. 05.02.2018 tarihli ... nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümleri uygulanmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir. D. Sanık müdafinin istinaf kararına karşı yaptığı itirazı ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 03.11.2021 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 02.10.2015 tarihli eyleme ilişkin kararın kesin nitelikte olması nedeniyle reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz isteği, kararın bozulması için temyiz ettiğine ilişkindir III. GEREKÇE A-02.10.2015 tarihli ... yönünden yapılan incelemede; Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin 1 yıl 8 ay hapis cezasının kaldırılarak hükmedilen 10 ay hapis cezasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. B-05.02.2018 tarihli ... yönünden yapılan incelemede; Olay ve yakalama tutanağı içeriği, sanığın savunmaları, sanıktan usulüne uygun alınan tahlil sonucunda uyuşturucu madde kullandığının tespit edilmesi ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiş, suç vasfı ve yaptırımların yerinde olduğu anlaşılmış, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre sanık müdafinin kararın bozulması yönünden temyiz istemi yerinde görülmemekle usul ve kanuna uygun bulunarak hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. IV. KARAR 1.Gerekçe bölümünde (A) bendine açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 03.11.2021 tarihli ve 2019/1643 Esas, 2021/1073 Karar sayılı kararın temyiz edilemez nitelikte olduğu anlaşılarak, sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle KARARIN ONANMASINA, 2.Gerekçe bölümünde (B) bendine açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 18.11.2021 tarihli ve 2019/1643 Esas, 2021/1073 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 40. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde karar verildi.