Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/13751 K.2024/9710

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2019 tarih, 2018/1219 Esas, 2019/461 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanığın beraatine karar verilmiştir. B. İstinaf Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesi'nin, 11.03.2020 tarihli, 2019/2263 Esas, 2020/730 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf başvurusunun kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/2 nci maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191/1 inci, 62 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Cumhuriyet savcısının temyiz istemi Uyuşturucu madde kullanıcı olan tanık B.Ö.'nün olayın sıcağı sıcağına 11.12.2018 tarihinde müdafi huzurunda kollukta vermiş olduğu savunmasında üzerinde yakalanan suça konu uyuşturucu maddeyi 20,00 TL karşılığında sanıktan satın aldığını beyan etmesi,

sanıkta yakalanan uyuşturucu madde ile tanık B.Ö.'de yakalanan uyuşturucu maddelerin aynı mahiyette bulunması ve sanık hakkında yapılan ihbar birlikte değerlendirildiğinde sanığın B.Ö.'ye suça konu uyuşturucu maddeyi 20,00 TL karşılığında satması nedeniyle sanığın eyleminin uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu oluşturduğunun sabit olduğu, sanık hakkında eyleminin kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçunu oluşturduğu yönündeki kabulü usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Sanık müdafinin temyiz istemi Sanık her ne kadar daha önce uyuşturucu madde kullandığını bildirse de olay tarihinde kullanmadığı, olay tarihinde usulüne uygun olarak alınan kan ve idrar örneğinde uyuşturucu madde tespit edilmediği, kesin delil vasfında olan işbu bilimsel gerçekliği gözetmeksizin sırf sanığın korku ve heyacanla sarf ettiği beyanları nazarı itibare alınarak ceza verilmesi hukuka aykırı olduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu anlaşıldığından,

Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma sebebi dışında hükümde aykırılık bulunmamıştır.

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin sekizinci fıkrasında yer alan "Bu Kanunun; a) 188 inci maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti, b) 190 ıncı maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını kolaylaştırma suçundan dolayı yapılan kovuşturma evresinde, suçun münhasıran bu madde kapsamına girdiğinin anlaşılması hâlinde, sanık hakkında bu madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir." hükmü gereği verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının (HAGB), yine kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna özgü olarak düzenlendiği,

bu kapsamda 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları doğrultusunda verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile aynı nitelikte olduğu ve aynı hukuki sonuçları doğuracağı dolayısıyla, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilebilmesi için aranan tüm koşulların HAGB kararı verilebilmesi için de geçerli olduğu, HAGB kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbir uygulanmasının da zorunlu olduğu, gerek görülmesi halinde sanığın tedaviye de tabi tutulabileceği kabul edilmektedir.

Ancak, usulüne uygun olarak verilip kesinleşen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı var ise 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin sekizinci fıkrası doğrultusunda HAGB kararı verilemeyeceği, aynı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin sekizinci fıkrası kapsamında usulüne uygun şekilde verilip kesinleşen HAGB kararı var ise şüpheli/sanığın bu suçtan işlediği başka eylemi yönünden ayrı bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemeyeceği kabul edilmektedir.

Yukarıda yer verilen açıklamalar doğrultusunda.

Sanığın UYAP sisteminde görülen birden fazla kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Mahkeme ve Cumhuriyet Başsavcılıkları nezdinde dosyalarının bulunduğu gözetilerek, UYAP üzerinden yapılan araştırma kayıtları da denetime olanak verecek şekilde dosya arasına alınıp, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından da başkaca kayıt bulunup bulunmadığı da sorularak, dosya ve soruşturma kayıtlarının akıbeti araştırılıp, aslı veya onaylı örneklerinin getirtilip incelenen dosya arasına konulması ve tüm deliller değerlendirilerek,

kesinleşen Mahkeme kararları yönünden gerektiğinde kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği tartışıldıktan sonra, her bir ... yönünden ayrı ayrı suçların sübutunun da tartışılması, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilen Samsun

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/698 Esas, 2018/263 Karar sayılı dava dosyanın aslı veya onaylı örneğinin getirtilip denetime imkan verecek şekilde dosya içine konulup 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin sekizinci fıkrasının değerlendirmek suretiyle, incelenen 11.10.2018 tarihli ... yönünden 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan dava açma koşulunun bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.03.2020 tarihli, 2019/2263 Esas, 2020/730 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2 inci maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren Samsun Bölge Adliye Mahkemesi