Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/14237 K.2024/4531

Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2017 tarihli ve 2017/477 Esas, 2018/125 Karar kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün, istinaf edilmeksizin 16.03.2017 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Bursa

31. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2021 tarihli ve 2021/204 Esas, 2021/620Karar sayılı Kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 23.06.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 24.11.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2023 tarihli ve KYB-2022/149137 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2023 tarihli ve KYB-2022/149137 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “1. Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2017 tarihli ve 2017/477 Esas, 2018/125 sayılı Kararı yönünden yapılan incelemede.

Dosya kapsamına göre, yargılamaya konu suç tarihi olan 09.03.2016 tarihinde uyuşturucu madde kullandığı tespit edilmesi üzerine sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, anılan karar usulüne uygun olarak tebliğ edilerek kesinleştirildikten sonra erteleme süresi içerisinde yeniden aynı nev’iden suçu işleyerek erteleme kararını ihlal ettiğinden bahisle kamu davası açıldığı anlaşılmakla,

her ne kadar sanığın yargılama konusu olaydan önce 01.08.2011 ila 23/07/2012 tarihleri arasındaki çeşitli tarihlerde Bursa Devlet Hastanesine kendiliğinden başvurarak uyuşturucu madde bağımlılığı tedavisi gördüğü gerekçesiyle 5237 sayılı Kanun'un 192/4. maddesinde yer alan “Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmaktan dolayı soruşturma başlatılmadan önce resmî makamlara veya sağlık kuruluşlarına başvurarak tedavi ettirilmesini isterse,

cezaya hükmolunmaz.” şeklindeki düzenleme uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmişse de, yargılama konusu olay bakımından hakkında soruşturma başlamadan önce tedavi talebi bulunmayan sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma imkanı bulunmadığı, zira yargılama konusu olay bakımından sanığın tedavi ettirilmesi için kendisinin bir talebi bulunmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında yargılamaya devam edilerek esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken kanun maddesinin yanlış yorumlanması sonucunda ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde,

2. Bursa 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2021 tarihli ve 2021/204 Esas, 2021/620 sayılı Kararı yönünden yapılan incelemede.

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 09.03.2016 tarihinde işlediği iddia olunan uyuşturucu madde kullanma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19.04.2016 tarihli ve 2016/18816 Soruşturma, 2016/698 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı takiben, şüphelinin erteleme süresi içerisinde 13.11.2016 tarihinde tekrar uyuşturucu madde ile yakalanması nedeniyle Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca 24.05.2017 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda, Bursa

6. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2018 tarihli ve 2017/477 Esas, 2018/125 sayılı kararı ile sanığın etkin pişmanlık göstermesinden dolayı sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği, kararın 16.03.2018 tarihinde kesinleşmesini takiben, sanığın 22.01.2021 tarihinde aynı suçu tekrar işlemesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 191/6 NCI maddesi uyarınca doğrudan açılan kamu davasında, inceleme konusu Bursa

31. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2021 tarihli ve 2021/204 Esas, 2021/620 sayılı Kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19.04.2016 tarihli erteleme kararının, Bursa

6. Asliye Ceza Mahkemesinin ceza verilmesine yer olmadığına kararı ile birlikte hukuki geçerliliğinin kalmadığı nazara alındığında, incelemeye konu 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi gereğince doğrudan açılan kamu davasında, kovuşturma şartının gerçekleşmediği cihetle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi gereğince durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçelere dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2017 tarihli ve 2017/477 Esas, 2018/125 sayılı Kararı yönünden yapılan incelemede. A.

Şüpheli hakkında, 09.03.2016 ve 19.03.2016 tarihlerinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma dosyaları birleştirilerek, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 19.04.2016 tarihli ve 2016/18816 Soruşturma, 2016/698 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği,

kararın şüpheliye 02.05.2016 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, B. Şüphelinin erteleme süresi içerisinde 13.11.2016 tarihinde tekrar kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin tespit edilmesi üzerine, erteleme kararının kaldırılarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 24.05.2017 tarihli ve 2016/18816 Soruşturma, 2017/10303 Esas, 2017/8026 sayılı iddianamesi ile Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, C. Bursa

6. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 14.02.2017 tarihli ve 2017/477 Esas, 2018/125 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 09.03.2016 tarihli eylem baz alınarak '' ...sanığın Amatem polikiliniğinde suç tarihinden önce tedavi olduğuna ilişkin Bursa Devlet Hastanesince müzekkere cevabı verildiği, böylece 6763 sayılı kanunun

17. Maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı TCK nın 192/4 maddesi ile yapılan değişiklik uyarınca suçun soruşturma başlatılmadan önce sağlık kuruluşlarına başvurularak tedavi edilmelerini istemeleri halinde cezaya hükmolunmayacağı yönündeki düzenleme gereği ... '' gerekçesiyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün, istinaf edilmeksizin 16.03.2017 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. D.

Somut olayda dava dosyası kapsamına göre . 09.03.2016 tarihinde sanığın rahatsızlanması sonrasında annesi tarafından haber verilen sağlık görevlilerinin sanığı hastaneye götürmesi üzerine düzenlenen adli rapor sonucunda sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturmaya başlandığı ve soruşturma kapsamında teknik yöntemlerle uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği,

5237 sayılı Kanun'un 192 inci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan “Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmaktan dolayı soruşturma başlatılmadan önce resmî makamlara veya sağlık kuruluşlarına başvurarak tedavi ettirilmesini isterse,

cezaya hükmolunmaz.” hükmü karşısında oluşa göre hastaneye intikali sonrası hakkında adli rapor düzenlenmesi ile hakkında soruşturma başlatılan sanık hakkında belirtilen maddede yazılı etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığının gözetilmemesi ve dava konusu olan sanığın 19.03.2016 tarihli eylemine ilişkin olarak hiçbir değerlendirme yapılmadan eksik gerekçe ile hüküm kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. 2. Bursa

31. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2021 tarihli ve 2021/204 esas, 2021/620 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede. A.

Şüpheli hakkında 22.01.2021 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2021 tarihli, 2021/6801 Soruşturma, 2021/7639 Esas, 2021/5723 sayılı İddianamesi ile hakkında daha önceden verilen 19.04.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararının ihlal edilip dava açılması sebebiyle, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan Bursa

31. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, B. Bursa

31. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 15.06.2021 tarihli ve 2021/204 Esas, 2021/620 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 23.06.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. C.

Hükümlü hakkında 21.01.2021 tarihli eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan iddianame düzenlenmesine gerekçe olan Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 19.04.2016 tarihli ve 2016/18816 Soruşturma, 2016/698 Karar sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali neticesinde açılan kamu davasında birlikte incelenen Bursa

6. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2017 tarihli ve 2017/477 Esas, 2018/125 Karar sayılı kararında verilen ''ceza verilmesine yer olmadığına'' dair karar yukarıda açıklanan gerekçelerle hukuka aykırı olduğundan ve kanun yararına bozulduğundan, bu aşamada Bursa

31. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 15.06.2021 tarihli kararıyla ilgili olarak yapılan kanun yararına bozma istemi hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi hakkında (A) bendinde belirtilen istem hakkında verilen karar sonucuna göre karar verilmesine yer olmadığı anlaşılmıştır.

III. KARAR

A. Bursa

6. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2017 tarihli ve 2017/477 Esas, 2018/125 sayılı sayılı kararı yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, B.