Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2024/14320 E. , 2024/6897 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEME-TARİH-SAYI : 1. Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.05.2015 tarihli 2015/323 Esas, 2015/553 Karar 2. Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2022 tarihli ve 2021/556 Esas, 2022/228 Karar SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulun
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2024/14320 E. , 2024/6897 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEME-TARİH-SAYI : 1. Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.05.2015 tarihli 2015/323 Esas, 2015/553 Karar 2. Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2022 tarihli ve 2021/556 Esas, 2022/228 Karar SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak İNCELEME KONUSU KARARLAR : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet KANUN YARARIBA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.05.2015 tarihli ve 2015/323 Esas, 2015/553 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine ilişkin kararının 26.05.2015 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği, Sanığın denetim süresi içerisinde 27.08.2019 tarihinde aynı nev'iden suç işlediğinin ihbarı üzerine; Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2022 tarihli ve 2021/556 Esas, 2022/228 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 5560 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 12.04.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 30.01.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve KYB-2023/23005 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve KYB-2023/23005 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “1- Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/05/2015 tarihli ve 2015/323 esas, 2015/553 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede; a-Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de, cezalandırmaya ilişkin kanun maddeleri ve hükmolunan ceza belirlenmeden doğrudan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın denetimli serbestlik süresi içerisinde yükümlülüklere uygun davranmadığı veya deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemek suretiyle mahkûm olduğu takdirde mahkemenin açıklanmasını geri bıraktığı hükmü açıklayacağı, bu hâlde hüküm açıklanabilmesi için önce bir cezanın belirlenerek bir mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiği, öncelikle mahkemece 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232/6. maddesi uyarınca denetime imkân verecek biçimde bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, b-Kabule göre de, sanık hakkında daha önce Adana 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 13/11/2013 tarihli ve 2013/702 esas, 2013/1044 sayılı kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulandığı ve sanık tedbiri ihlal ettiği için, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 3. fıkrası uyarınca yargılamaya devam edilerek bir hüküm kurulması gerekirken, şartları oluşmadan 6545 sayılı Kanunla değişik 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde, 2- Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/03/2022 tarihli ve 2021/556 esas, 2022/228 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede; Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/05/2015 tarihli kararı ile açıklanacak infazı kabil bir hüküm kurulmadan 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verildiği, sanığın denetim süresi içerisinde 27/08/2019 tarihinde aynı nev'iden suç işlediğinin ihbarı üzerine yapılan yargılama neticesinde, Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/03/2022 tarihli kararı ile hükmün açıklanmasına konu edilen 07/05/2015 tarihli kararda açıklanabilecek infazı kabil bir hüküm kurulmadığı nazara alınmadan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanmasına karar verilerek yeniden hüküm kurulmak suretiyle 10 ay hapis cezasına hükmedilmiş ise de, Mahkemece hükmün açıklanmasına konu edilmesi gereken 07/05/2015 tarihli kararda açıklanabilecek infazı kabil bir hüküm kurulmadığı ve hükmün açıklanması sırasında da ceza tayin edilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde, İsabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE A. Şüpheli hakkında, 06.04.2013 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 06.06.2013 tarihli, 2013/33959 Soruşturma, 2013/13597 Esas ve 2013/4653 sayılı iddianamesi ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Adana 6. Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, B. Adana 6. Sulh Ceza Mahkemesinin13.11.2013 tarihli ve 2013/702 Esas, 2013/1044 Karar sayılı kararı ile; 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 13.12.2013 tarihinde itiraz edilmeden kesinleşerek infazı için Adana Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, C. Adana Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlandığı, sanığın yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmesi nedeniyle dosyanın kapatılarak Adana Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi üzerine Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 07.05.2015 tarihli 2015/323 Esas, 2015/553 Karar sayılı kararı ile; ceza miktarı belirlenmeksizin 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine ilişkin kararının itiraz edilmeksizin 26.05.2015 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği, D. Sanığın denetim süresi içerisinde 27.08.2019 tarihinde aynı nev'iden suç işlediğinin ve yapılan yargılamada hükmolunan hapis cezasının keesinleştiğinin ihbarı üzerine; Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 08.03.2022 tarihli ve 2021/556 Esas, 2022/228 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 5560 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 12.04.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. E. 1. Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.05.2015 tarihli ve 2015/323 Esas, 2015/553 Karar sayılı kararının incelenmesinde; a. Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de, cezalandırmaya ilişkin kanun maddeleri ve hükmolunan ceza belirlenmeden doğrudan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın denetimli serbestlik süresi içerisinde yükümlülüklere uygun davranmadığı veya deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemek suretiyle mahkûm olduğu takdirde mahkemenin açıklanmasını geri bıraktığı hükmü açıklayacağı, bu hâlde hüküm açıklanabilmesi için önce bir cezanın belirlenerek bir mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiği, öncelikle mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca denetime imkân verecek biçimde bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, b. Sanık hakkında daha önce Adana 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.11.2013 tarihli ve 2013/702 Esas, 2013/1044 Karar sayılı kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği ve tedbirin ihlali üzerine yargılama yapılması ile 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6545 sayılı Kanun) 85 inci maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a (5320 sayılı Kanun) eklenen geçici 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması gerekirken, tedbiri ihlal eden sanık hakkında şartları oluşmamasına rağmen 6545 sayılı Kanun’un 85 inci maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. 2. Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2022 tarihli ve 2021/556 Esas, 2022/228 Karar sayılı kararının incelenmesinde; Anılan 07.05.2015 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra sanığın denetim süresi içerisinde 27.08.2019 tarihinde aynı nev'iden suç işlediğinin ihbarı üzerine yapılan yargılamada; 07.05.2015 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında açıklanacak infazı kabil bir hüküm bulunmadığı ve hükmün açıklanması sırasında da ceza tayin edilemeyeceği gözetilmeden yeniden hüküm kurulmak suretiyle 10 ay hapis cezasına karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.05.2015 tarihli 2015/323 Esas, 2015/553 Karar ve Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2022 tarihli ve 2021/556 Esas, 2022/228 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2024 tarihinde karar verildi.