Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/14814 K.2024/6203

Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında, Salihli Cumhuriyet Başsavcılığının 20.02.2006 tarihli iddianamesiyle ruhsatsız silah taşıma suçundan 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanunu'nun 13/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/1 ve 54/1 nci maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2006 tarihli kararı ile sanık hakkında ruhsatsız silah taşıma suçundan 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/1, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 59, 647 sayılı Kanunun 4 ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 72 nci ve 647 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca 3975 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiş, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.03.2009 tarihli, 2008/10746 Esas, 2009/3751 sayılı kararıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının değerlendirilmesi için hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2010 tarihli kararı ile sanık hakkında ruhsatsız silah taşıma suçundan 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1, 53/1-2-3 ncü maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 nci maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 01.06.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

4. Sanığın denetim süresi içinde yeniden kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle hüküm açıklanarak Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında ruhsatsız silah taşıma suçundan 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1 ve 53/1-2-3 ncü maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir. Sanığın temyiz talebinin 04.08.2015 tarihli ek kararla reddine karar verilmiş, sanık 19.08.2015 tarihli dilekçesiyle ret kararını temyiz etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; tebliğin kendisine ulaşmadığına, karar tefhim edilirken mahkeme salonunda bulundurulmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1 nci maddesi gereğince eski hale getirme talebiyle birlikte verilen temyiz dilekçesini değerlendirme yetkisi Yargıtaya ait bulunduğundan 04.08.2015 tarihli ret kararının hukuki değerden yoksun bulunduğu ve Anayasa'nın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkraları uyarınca, hükümde başvurulacak kanun yolu, merci, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin ne zaman başlayacağının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği halde,

hükmün sanığın yüzüne karşı verildiği 17.10.2014 tarihli celse de hüküm tefhim edilirken temyiz süresine yer verilmediğinden tefhimin usulsüz ve öğrenme üzerine verilen temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 6136 sayılı Kanunun 13/1 nci maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıl olağan dava zamanaşımı süresi öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. Sanığa yüklenen suçun kanun maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca belirlenen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin dava zamanaşımını kesen son işlem olan 17.10.2014 tarihli mahkumiyet kararından temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2014 tarihli ve 2014/222 Esas, 2014/259 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,