Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/14932 K.2025/6959

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

...Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2016 tarihli ve 2013/250 Esas, 2016/395 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-b maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Sanık ...'ın temyiz istemi Suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, eksik incelemeye, delil yetersizliğine, etkin pişmanlık ve lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkindir. 2. Sanık ...'ın temyiz istemi Somut bir nedene dayanmamaktadır. 3. Katılan vekilinin temyiz istemi Hükmedilen ceza miktarlarının daha fazla olması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya kapsamına göre ,sanıkların katılan ile bir müddet birlikte çalıştıkları, aralarında çıkan ticari anlaşmazlıklar sebebiyle kendisinden 300.000,00 TL alacaklı olduklarını iddia etmeleri üzerine bu konuyu konuşmak üzere biraraya geldikleri, sanıkların konuşma bahanesiyle katılanı ... semtinde bulunan bir daireye götürdükleri ve dört gün boyunca burada istemine aykırı olarak tuttukları, bahse konu ve alacaklı olduklarını iddia ettikleri meblağı alabilmek için kendisiyle tartıştıkları, bu sırada tokatla vurarak basit tıbbi tedaviyle iyileşecek şekilde yaraladıkları ve katılanın arkadaşı olan tanık ... ile görüşüp istedikleri zaman katılanı hazır bulundurabileceği sözü karşılığında serbest bıraktıkları iddialarına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmalar ile tüm dosya kapsamına göre sanıkların atılı suçu işlediklerine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Sanık ...'ın ... Asliye Ceza Mahkemesinin 02.01.2008 tarihli ve 2007/170 Esas, sanık ...'ın, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2008 tarihli ve 2007/330 Esas, 2008/353 Karar sayılı ilamlarının tekerrüre esas olduğu gözetilmeksizin sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.