Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/15936 K.2024/7354

Başsavcılığının 24.06.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ve 53 üncü maddesin uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır. B.

Fatsa 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2014 tarihli ve 2014/238 Esas, 2014/128 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasına karar verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir. C.

Sanığın denetim süresi içerisinde 16.08.2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin ihbar olunması üzerine Fatsa 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2023 tarihli ve 2023/290 Esas, 2023/478 Karar sayılı kararı ile hüküm açıklanarak sanık hakkında 5237 sayılı kanunun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasına karar verilmiştir. D. Kararın istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin

7. Ceza Dairesinin 12.12.2023 tarihinde 2023/2717 Esas, 2023/2724 Karar sayılı kararı ile 8 yıllık zamanaşımı süresinin dolmuş olması gerekçesi ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü yerine davanın düşmesine ibaresinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; cezasını temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. 1.Dava konusu olay, sanığın üzerinde uyuşturucu madde bulunduğundan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2.A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Olay günü uyuşturucu madde kullanmak için bir araya geldiklerine yönelik beyanının istikrarlı olduğu ancak, uyuşturucu madde kullanıp kullanmadığına ilişkin beyanlarının çelişkili olduğu, bu haliyle sanık savunmalarının suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik olduğunun anlaşılması nedeniyle itibar edilemeyeceği, dosyada yargılanan diğer sanıkların bir kısmının uyuşturucu madde kullandığı ancak sanığın kullanamadan yakalandığı,

sanığın kan ve idrar örneklerinden uyuşturucu madde kullandığının sabit olduğu görülmekle sanığın atılı suçu işlediği kanaatine varılarak sanık hakkındaki verilecek hükümde lehe değerledirilmesi yapıldığı, 10 ay hapis cezası ile cezalandırılması gerektiği, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun geçici 7/2 maddesi delaletiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, verilen kararın 06.12.2014 tarihinde kesinleştiği, sanığın 5 yıllık denetim süresi başladıktan sonra 16.08.2018 tarihinde yeniden suç işlediği,

yapılan yargılaması sonucunda cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 28.03.2023 tarihinde kesinleştiği ve kesinleşmenin ardından mahkememize bildirimde bulunulduğu, bildirim üzerine dosyanın yeniden ele alınarak yargılamanın yapıldığı, sanık hakkındaki hüküm açıklanarak mahkumiyetine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Sanığın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçunun gerektirdiği cezanın üst sınırına göre aynı Kanunun 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık dava zaman aşımı süresinin zaman aşımını kesen son işlemin yapıldığı 17.09.2014 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın istinaf itirazları bu nedenle yerinde ise de.

20.07.2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanunun 15'inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280/1-a maddesi gözetilerek, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5271 sayılı Kanunun 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde öngörülen ceza miktarları gözetilerek, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 67 nci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları uyarınca 12 yıllık olağan zamanaşımı süresi öngörüldüğü, 24.06.2014 tarihinde iddianamenin tanziminden sonra sanığın 17.09.2016 tarihinde sorgusunun yapıldığı ve 11.10.2023 tarihinde hakkında mahkumiyet kararı verildiği,

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin 8 inci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından sonra denetim süresi içerisinde dava zamanaşımının durduğu gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.12.2016 tarihi ve denetim süresi içinde işlenen suçun suç tarihi olan 16.08.2018 tarihi arasındaki 3 yıl 8 ay 10 günlük sürenin de birleştirilmesi durumunda zamanaşımı sürelerinin henüz dolmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde düşme kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin 7. Ceza Dairesinin 12.12.2023 tarihinde 2023/2717 Esas, 2023/2724 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdiren Samsun Bölge Adliye Mahkemesi