Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/1612 K.2024/3649

Amasya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2023 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci, 54 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. C. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 20.11.2023 tarihli ve 2023/2526 Esas, 2023/2501 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suçun unsurlarının oluşmadığına, yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, tanık beyanlarının çelişkili olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanık, savcılık ifadesinin ikrar mahiyetinde olduğu, tanık ...'ın 500,00 TL karşılığında metamfetamin maddesi almak istediğini söylemesi üzerine sanığın da arama yapılan Elit isimli işyerine metamfetamin maddesini bıraktığını, bu alışverişe de ...'nın şahit olduğunu ve polislerce yapılan aramada ele geçen uyuşturucu maddelerin sanığın bırakmış olduğu uyuşturucu madde olduğuna yönelik beyanı,

sanığın üstünde ve ikametinde yapılan aramalarda ele geçirilen folyoya sarılı uyuşturucu maddelerin aynı gün tanık ...'un iş yerinde ele geçirilen maddelerin ve maddelerin sarılı olduğu folyoların gramaj ve paketlenme özellikleri olarak benzer ve aynı özellikte olduğu, sanık ve tanık ...'dan ele geçirilen maddenin her açıdan aynı mahiyette olması,

sanığın savcılık aşamasında vermiş olduğu ikrar içeren beyanı, tanık ...'ın yargılama aşamasında dava konusu uyuşturucu maddeyi sanıktan aldığına yönelik olay akışıyla uyumlu ve benzer beyanları, tanık ...'ın beyanında geçen ... isimli şahsın soruşturma aşamasında alınan beyanında sanığın ...'a uyuşturucu verdiğini gördüğüne yönelik beyanı gözetilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında cezası daha ağır olan Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 2016/36 Esas, 2016/171 Karar sayılı kararı yerine, Samsun 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 2020/424Esas, 2021/562 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, suçun sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, tanık beyanı, bahse konu maddenin ele geçme şekli, savunma ve tutanaklar karşısında sanığın atılı suçu işlediği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Adli Emanetin 2022/1264 sırasında kayıtlı suçta kullanılan paketlerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesi yerine imhasına karar verilmesi, Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır cezayı içeren Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2016/36 Esas 2016/171 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, isabetsiz bulunmuş ise de.

1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 322 nci maddesine göre bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesi, 20.11.2023 tarih ve 2023/2526 Esas, 2023/2501 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, üçüncü bendinde yer alan "imhasına" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "TCK'nın 54/1. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE" ibraresinin eklenmesi, hüküm fıkrasından tekerrür uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılarak,

yerine “sanığın Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/36 Esas 2016/171 Karar sayılı 02.07.2018 tarihinde kesinleşen kararı ile mükerrir olması nedeniyle sanık hakkında verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik uygulanmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağı ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Samsun

7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/424 Esas ve 2021/562 Karar sayılı kararındaki ceza esas alınarak belirlenmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Amasya