Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/17163 K.2024/4465

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanıkların genital muayene suçundan cezalandırılmaları talebi ile dava açılmıştır.

2.Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2015/1063 Esas ve 2015/935 Karar sayılı kararı ile sanığın, genital muayene suçundan, tensiple beraatlerine karar verilmiştir.

3.İlgili kararın, katılan mağdur vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2019/17465 Esas, 2022/12547 Karar sayılı kararı ile ''Sanıkların üzerine atılı suçun düzenlendiği TCK'nın 287. maddesinde, suçun, yalnızca kamu görevlileri tarafından işlenebileceğine dair açık bir hüküm bulunmamasına rağmen, mağdur ...'nin olay tarihinde, "gerdek gecesinde kanamasının olmaması" nedeni ile eşi olan sanık ... ve eşinin akrabaları olan diğer sanıklar tarafından birlikte, rızası dışında, bekaret kontrolü ve genital muayene için hastaneye götürülmesi olayında; sanıkların usulüne uygun biçimde savunmaları alınarak ve deliller toplanıp değerlendirmesi de yapıldıktan sonra sonuca göre hukuki durumlarının tayin ve takdirinin gerektiği' gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

4.Yargıtay bozması sonrası, Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2023 tarihli, 2022/775 Esas ve 2023/635 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında açılan davanın zamanaşımı nedeni ile düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz Sebepleri Sanıklar hakkında düşme kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; olay tarihinde sanık ...'ın eşi olan mağdurun, ilk gece ilişki sonrası kanaması olmadığı için sanıklar tarafından bakirelik kontrolü adı altında doktora götürüldüğü ve rızası olmadan genital muayenesinin yapıldığı iddiasına ilişkindir. 2.Katılan şikayet dilekçesinde ve beyanında "sanıkların kendisini zorla muayeneye götürdüklerini" belirtmiştir.

IV. GEREKÇE

1-Sanıkların üzerine atılı suç için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği, 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca "Şüpheli veya sanıklardan birinin savcı huzurunda ifadesinin alınması veya sorguya çekilmesi halinde zamanaşımı süresinin kesileceğinin" belirtildiği,

bu bağlamda daha önce tensiple beraatlerine karar verilen sanıklardan Saniye'nin, atılı suçla ilgili mahkeme tarafından ilk olarak savunmasının alındığı tarih olan 14.04.2023'de zamanaşımı süresinin, tüm sanıklar yönünden kesilmesi nedeni ile önceki en son kesen olan iddianamenin düzenlendiği 26.06.2015'den, savunma tarihine kadar olağan zamanaşımı süresi dolmadığı gibi, suç tarihinden itibaren de 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmadığı görülmekle, mahkemenin, aynı olay nedeni ile evrakı tefrik edilen sanık Dr.Salih Turgay Şenen hakkında yürütülmekte olan dava dosyasının da akıbetini araştırarak,

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2019/17465 Esas, 2022/12547 Karar sayılı bozma ilamı doğrultusunda yargılama yapması gerekirken düşme kararı vermesi,

2-Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararıyla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve atılı suçun bu kapsamda olması karşısında, bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunmasına rağmen yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hususları hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR