Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/17474 K.2024/7841

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKİ SÜREÇ A.Nizip Cumhuriyet Başsavcılığının 06.06.2023 tarihli iddianamesiyle; sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, hak yoksunluklarının uygulanması,

cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve suça konu uyuşturucu maddelerin müsaderesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

B.Nizip Ağır Ceza Mahkemesinin 17.11.2023 tarihli kararıyla; sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesi gereğince 10 yıl hapis ve 1000 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, gün para cezasının günlüğü 20,00 TL den olmak üzere 20.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesine ve adli para cezasının 20 eşit taksitte tahsiline, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

C.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 11.01.2024 tarihli ve 2023/3091 Esas, 2024/82 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz istemleri; arama ve iletişim tespitlerinin usulsüz olduğuna ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağına, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının hatalı olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1.a. Dava konusu birinci olay; sanığın, 05.03.2023 tarihinde tanık İ.A'ya 5,31 gram Kriminal rapora göre net 3,6 gramı esrar olan maddeyi satmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. b.

Dava konusu ikinci olay; sanığın, 11.03.2023 tarihinde tanık O.B'a net 0,5 gram esrar maddesi satmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. c. Nizip Sulh Ceza Hakimliğinin 12.04.2023 tarihli ve 2023/888 Değişik İş sayılı Arama El Koyma Kararına istinaden sanığın ikametgahında yapılan aramada. 1 adet telefon, 19.745 TL para, 1 adet SIM kart ele geçirilmiştir.

2.Oluş, tüm dosya kapsamı, tanıkların beyanları ve teşhis tutanakları ile Kriminal raporlar birlikte değerlendirilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

05.03.2023 tarihinde tanık İ.A'na. 11.03.2023 tarihinde tanık O.B'a uyuşturucu madde satışı yaptığı belirlenen sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen zincirleme suç hükümleri uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Oluş, tüm dosya kapsamı, uyuşturucu madde ticareti yapacağına ilişkin istihbari bilgi üzerine hakkında iletişim tespiti kararı uygulanan sanığın, tanıklar İ.A ve O.B. ile görüşme kayıtları, görüşmelerin akabinde yapılan fiziki takiplerde sanığın uyuşturucu maddeleri sattığı tanıkların üzerinde uyuşturucu maddelerin ele geçirilmesi, tanıkların maddeleri sanıktan satın aldıklarına dair müdafii eşliğinde alınan beyanları ile sanığı kesin ve net olarak teşhis ettiklerine ilişkin tutanaklar, tanıkların üzerinde ele geçirilen maddelerin aynı türden olması ve Kriminal raporlar birlikte değerlendirilmiştir.

Bu nedenlerle; sanığın, tanıklara uyuşturucu madde sattığına dair kabul ve uygulamada eleştiri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. Sanığın aşamalardaki ve temyiz dilekçelerindeki savunmaları suçtan kurtulmaya yönelik olup hakkında koşulları oluşmadığından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 11.01.2024 tarihli ve 2023/3091 Esas, 2024/82 Karar sayılı kararında sanık müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.