Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/17782 K.2025/4694

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlâmı Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen mahkumiyet kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 20.11.2022 tarihli kararı ile özetle, sanık hakkında beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2024 tarihli ve 2024/30 Esas, 2024/94 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Beraat kararının hatalı olduğuna, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, sanığın aşamalardaki suçu inkara yönelik savunmalarına, taraflar arasında görülen tapu iptal ve tesciline ilişkin dosyaya ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yüklenen suç açısından kastının bulunmadığı anlaşıldığından beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, katılan vekilinin sanığın cezalandırılması gerektiğine dair temyiz sebeplerinin incelenmesinde Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR