Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/18473 K.2024/8048

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.10.2014 tarihli İddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Gebze 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında 5327 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 Sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin takdiren uygulanmasına yer olmadığına, hak yoksunluklarına karar vermiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.04.2021 tarihli kararı ile ''...Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'una(5271 Sayılı Kanun) 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin '...01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda basit yargılama usulü uygulanmaz...' bölümündeki hükme bağlanmış ibaresinin Anayasanın 38 inci maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu....'' nedeniyle hükmün bozulmasına karar vermiştir.

4. Bozma ilâmına uyularak Gebze 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilmekle duruşma açılmadan dosya üzerinden yapılan yargılamada; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası,62 nci maddesi,5271 Sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca neticeten 3 ay 22 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar vermiştir.

5. Gebze 7. Asliye Ceza Mahkemesinin sanığın itirazı üzerine yaptığı genel yargılamada; 21.12.2023 tarihli kararı ile sanığın üzerine atılı eylemin tipik unsurlarının gerçekleşmediği anlaşılmakla, sanığın eyleminin suç olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca müsnet suçtan beraatine, karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; Sanık hakkında denetimlik serbestlik tedbirinin uygulandığı, sanığın bu sırada denetimli serbestlik yükümlülüğünü ihlal ettiği, bu nedenle İstanbul İnfaz Hakimliğinin 2014/365 Esas, 2014/365 Karar sayılı 03.09.2014 tarihli kararı ile kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verildiği ancak anılan kararın kesinleşmesine rağmen sanığın kuruma başvuru yapmayarak 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca düzenlenen suçu işlediği şeklinde mütalaa da bulunulmasına rağmen mütalaaya aykırı beraat kararının usul ve kanuna aykırı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; Bolu İnfaz Hakimliğinin 2014/587 Esas, 2014/433 Karar sayılı ilâmı ile denetimli serbestlik tedbiri altında bulunan sanığın denetim süresi boyunca imza yükümlülüğünü ihlal etmesi, bu nedenle İstanbul 1. İnfaz Hakimliğinin 03.09.2014 tarihli kararı ile ile kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmesi, iş bu kararın 08.09.2014 tarihinde kesinleşmiş olmasına rağmen sanığın kuruma başvuruda bulunmayarak üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında İstanbul 1. İnfaz Hakimliğinin 2014/365 Esas, 2014/365 Karar sayılı kararının 08.09.2014 tarihinde kesinleşmesine rağmen sanığa tebliğ yapılmadığı, tebliğ hususunun mahkemece İstanbul 1. İnfaz Hakimliğine müzekkere yazılarak sorulduğu, gelen müzekkere cevabında ilgili kararın sanığa tebliğ yapılmadığının belirtildiği bu suretle sanığın üzerine atılı eylemin unsurlarının gerçekleşmediği,

tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, dosya kapsamına uygun gerekçesine ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, Mahkemece sanık hakkında verilen beraat kararlarında isabetsizlik görülmediğinden, Cumhuriyet savcısının sübuta yönelik temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmış ve mahkemenin kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Sanık hakkında atılı 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçun unsurlarının gerçekleşmediği gerekçesiyle kurulan beraat hükmü yönünden yapılan değerlendirmede;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gebze 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2023 tarihli ve 2022/590 Esas, 2023/1039 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları ve re'sen dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,