Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/1955 K.2024/8992

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kozan Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan kamu davası açılmıştır. 2.Kozan Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 03.02.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 12 yıl 6 ay hapis ve 25.00,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir. 3.Adana Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesi'nin, 11.04.2022 tarihli kararı ile, İlk Derece Mahkemesi kararında, sanık hakkında 09.08.2021 tarihli ... ile ilgili olarak dava açılıp açılmadığı belirlenerek yargılama yapılması gerektiğinden eksik araştırma nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Kozan Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 18.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 18 yıl 9 ay hapis ve 37.500 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir. 5.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin, 29.11.2022 tarihli kararı ile, İlk Derece Mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmayarak, istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, sanığın adını verdiği şahıs hakkında araştırılma yapılarak etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tespitinin gerektiğine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozulan kararda takdiri indirim uygulanması rağmen son kararda uygulanmamasının hukuka ve aleyhe bozma yasağına aykırı olduğuna, ele geçen uyuşturucu miktarının kullanım sınırında olduğuna, aleyhe istinaf olmamasına rağmen zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle bu yasağın ihlal edilerek fazla ceza verildiğine, sanığın uyuşturucu madde satmadığının tanık beyanlarıyla desteklendiğine,

adli arama kararı olmaksızın tanığın araması yapılarak suça konu maddenin ele geçtiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. 1.Dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde sattığı iddiasına ilişkindir. A.

İlk Derece Mahkemesi'nin Kabulü 08.08.2021 tarihli ilk olayda sanığın tanık Y.O.'ya uyuşturucu madde satışı yaptığına dair fiziki takip tutanağı, tanığın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde söz konusu uyuşturucu maddeyi sanıktan aldığına dair beyanı, tutanak mümzi beyanları, uzmanlık raporu birlikte değerlendirilerek suçun sübut bulduğu, 09.08.2021 tarihli ikinci olayda ise sanığın uyuşturucu madde satmak için Adana ilinden aldığı uyuşturucu maddeyi kolluk kuvvetlerini görünce yere atması, söz konusu maddenin miktar olarak kullanım sınırı üzerinde kalması, birlikte değerlendirilerek suçun sübut bulduğu,

böylece sanığın zincirleme suç kapsamında dava konusu suçları işlediği belirlenerek mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay ve olguda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmeyerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında uyuşturucu madde sattığı bilgisi üzerine kullanmış olduğu telefon numarası üzerinde 5271 sayılı Kanun'un 135 inci maddesi kapsamında dinleme tedbirinin uygulandığı, buna göre sanığın 08.08.2021 tarihinde tanık Y.O.

İle buluşarak uyuşturucu madde satacağının değerlendirilmesi üzerine fiziki takibe başlandığı, tarafların buluşarak birbirlerine bir şeyler verdiğinin tespit edildiği, tarafların ayrıldıktan sonra tanığın fiziki takibine devam edildiği ve durdurulduğunda gömlek cebinde bulunan uyuşturucu maddeyi rızaen teslim ettiği, tanığın Cumhuriyet savıcısı huzurunda alınan ifadesinde uyuşturucu maddeyi sanıktan aldığını beyan ettiği, sanığın suçlamaları kabul etmediği olayda, taraflar arasında yer alan telefon görüşmeleri, kesintisiz fiziki takip tutanakları,

tutanak mümzi ifadeleri birlikte değerlendirildiğinde sanığın tanığa uyuşturucu madde sattığının belirlendiği, 09.08.2021 tarihli ikinci olayda ise, sanığın uyuşturucu madde almak için Adana iline gideceğinin belirlendiği, dönüş yolunda sanığın motorsikletinin kolluk kuvvetleri tarafından durdurulması üzerine sanığın kaçmaya başladığı, bu sırada elinde bulunan poşeti yere attığı olayda, söz konusu maddenin kullanım sınırı üstünde bulunması,

sanığın bu maddeyi satışı yapmak için aldığının telefon görüşmelerinden anlaşılması göz önüne alındığında, sanığın zincirleme suç kapsamında üzerine atılı suçu işlediğine yönelik İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmış olup, sanık müdafinin temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 2022/2919 E., 2022/1838 K. ve 29.11.2022 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,