Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/19587 K.2024/8420

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümler; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, hükmolunan cezanın süresi itibarıyla, sanığın duruşma talebinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 318 inci maddesi uyarınca reddinin gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Çameli Cumhuriyet Başsavcılığının 24.06.2015 tarihli iddianamesiyle, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan cezalandırılması istemiyle kamu dava açılmıştır.

2. Çameli Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2016 tarihli ve 2015/118 Esas, 2016/118 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Çameli Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2016 tarihli kararının, Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 23.11.2022 tarihli ve 2020/15370 Esas, 2022/17341 Karar sayılı kararıyla basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Çameli Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2023 tarihli ve 2023/183 Esas, 2023/231 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca her bir mağdur yönünden ayrı ayrı 5'er ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, mağdurların çalıştığı işyerini kendisinin işletmediğinden üzerine atılı suçu işlemediğine, somut delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. B. Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanık hakkında hükmolunan cezada 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, mağdurların 22.12.2014 tarihinde kalmakta oldukları Uşak Sevgi Evleri ve Kız Yetiştirme Yurdundan izinsiz olarak ayrıldıktan sonra Denizli ili Çameli İlçesine geldikleri, burada temyiz dışı sanık ... ... ile sanık ...'in işlettiği Taşlıtarla isimli içkili restorantta çalışmaya başladıkları böylece sanıkların kolluk görevlilerini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin mağdurları yanlarında tuttukları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Dava dosyası kapsamında yer alan, 07.04.2015 tarihli tutanak, 24.03.2015 tarihli sözleşme, 25.03.2014 tarihli işyeri açma ve çalışma ruhsatı, 23.12.2014 tarihli vukuat raporu ile diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, olay tarihinde 18 yaşından küçük olan mağdurların kaldıkları yurttan izinsiz olarak ayrıldıktan sonra temyiz dışı sanık ... ... ile sanık ...'in birlikte işlettikleri işyerinde bir süre çalıştıkları ve Kurum tarafından yapılan kayıp başvurusu üzerine kolluk güçleri tarafından bulunarak Kuruma teslim edildikleri anlaşılmakla,

yetkili makamlara haber vermeksizin mağdurları kendi rızalarıyla yanında tutan sanık hakkında Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazları reddedilmiştir.

V. KARAR