Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2024/19934 E. , 2025/827 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1827 Esas, 2023/1596 Karar SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu,
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2024/19934 E. , 2025/827 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1827 Esas, 2023/1596 Karar SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2023 tarihli ve 2022/434 Esas, 2023/139 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-e, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 12.09.2023 tarihli ve 2023/1827 Esas, 2023/1596 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurenin rızası olduğuna, delil yetersizliğine, kararın sanığın yüzüne karşı okunması gerektiğine, müdafii tayin edilmeden karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Karar tarihinde başka suçtan hükümlü olup yokluğunda verilen kararın kanun yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile karara karşı temyiz kanun yoluna başvurabileceği gösterilmediğinden hükmün usulüne uygun olarak kesinleşmediği dolayısıyla karara karşı eski ... getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki temyiz isteminin süre yönünden reddine dair görüşe iştirak edilmemiştir. 1. Dava dosyası kapsamına göre, sanığın olay günü boşanma aşamasında olduğu katılanın evinin önüne gelerek müşterek çocuklarının ihtiyaçları için para vereceğinden bahisle katılanı, geldiği araca zorla bindirmesi, bindirdiği araçta tuttuğu süre boyunca dövmesi ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması ile sanığın aracı durdurduğu sırada katılanın bir fırsatını bularak kaçıp kolluk güçlerinden yardım istemesi şeklindeki olaya ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, katılanın aşamalardaki beyanlarına, olay tutanağına, katılan hakkında alınan adli tıp raporu ile genel adli muayene raporuna göre, sanığın, katılanı cebir kullanmak suretiyle hürriyetinden yoksun bıraktığı şeklindeki kabulün isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 12.09.2023 tarihli ve 2023/1827 Esas, 2023/1596 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2025 tarihinde karar verildi.