Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/20148 K.2025/3796

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2023 tarihli kararı hakkında Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen, 25.03.2024 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Suçun sabit olduğuna, sanığın atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, kolluk görevlilerince yapılan çalışmalarda... ilçesinde, 141 ada 1 parsel numaralı orman arazisinde kenevir yetiştirildiği yönünde bilgiler elde edildiği, orman parselini fiilen kullanan kişinin ise sanık ... olduğunun belirlendiği, usulüne uygun olarak orman parselinde ve sanığın ev ve eklentilerinde yapılan arama işleminde sanığın evinin bahçesinde ve bahse konu orman arazisinde suça konu kenevir bitkilerinin ele geçirildiği, sanığın arazileri kendisinin kullandığını ancak kenevirleri kendisinin yetiştirmediğini ifade ettiği, sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olayda;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında hint kenevirlerinin ele geçirildiği orman parselini ve evinin bahçesini fiilen kendisinin kullandığını ancak kenevirleri kendisinin ekmediğini, bu kenevirlerin 6 yıl önce söz konusu parsellere ekmiş olduğu kenevirlerden düşen tohumlar neticesinde yetişmiş olabileceğini savunduğunun, bununla birlikte, dosya arasındaki fotoğraflar ve kolluk tutanaklarına göre kenevir bitki sayısının çok olduğunun, bazılarının boylarının 100 cm yi geçtiğinin anlaşıldığı, uzmanlık raporuna göre de suça konu kenevir bitkilerinden elde edilecek toz esrar miktarının göz ardı edilemeyecek miktarda çok olduğunun anlaşıldığı,

tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, fiilen kullanımında bulunan orman arazisinde ve bahçesinde kendiliğinden suça konu çok sayıdaki kenevirin yetişmiş olabileceğine, ya da suça konu kenevirlerin başkaları tarafından yetiştirilmiş olabileceğine ve suçu işlemediğine dair, dosya kapsamına ve olağan hayat tecrübelerine uygun olmayan soyut ve suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilemeyeceği ve eylemin sabit olduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'un 23/5. maddesinin 1. cümlesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR