Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/20479 K.2025/3773

1. İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2020 tarihli ve 2019/618 Esas, 2020/651 Karar sayılı kararı ile sanığın halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 216/3, 218/1, 53/1-2-3 ve 58/6,7. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş; karar, sanık tarafından istinaf edilmiştir.

2. Akabinde; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2020/1137 Esas, 2021/714 Karar sayılı kararı ile sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, sanık tarafından temyiz edilmiştir. Akabinde; Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 14.11.2022 tarihli ve 2022/4119 Esas, 2022/16549 Karar sayılı kararı ile özetle sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinden bahisle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Akabinde; İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2023 tarihli ve 2023/572 Esas, 2023/1268 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında takdiren basit yargılama usulünün uygulanmamasına karar verilmiş ve sanığın halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 216/3, 218/1, 53/1-2-3 ve 58/6,7. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş; karar, sanık tarafından istinaf edilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 23.11.2023 tarihli ve 2023/1107 Esas, 2023/1157 Karar sayılı kararı ile "İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/572 Esas, 2023/1268 Karar sayılı ve 05/10/2023 tarihli kararının istinaf kanun yoluna değil sadece Yargıtay'da temyiz yoluna tabi olduğu görülmekle" şeklindeki gerekçeyle dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesine karar verilmiştir.

Dairemizin 06.03.2025 tarihli ve 2024/23213 Esas, 2025/1867 Karar sayılı kararında da izah edildiği üzere.

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun (5320 sayılı Kanun) 8/1. maddesi, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322/4-5-6. maddeleri hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddeleri uygulanır.

(Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlenmiştir. Bu düzenleme dikkate alınarak dosya incelendiğinde.

İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2023 tarihli ve 2023/572 Esas, 2023/1268 Karar sayılı kararı ile kurulan yeni hükme karşı da sanık tarafından kanun yoluna başvurulması üzerine 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesindeki 20.07.2016 tarihinden önce ilk derece mahkemelerince verilen hükümlerin temyiz incelemesinde bozulması nedeni ile mahkemesince yapılacak yargılama sonucunda kurulacak sonraki hükümlerin de kesinleşinceye kadar temyiz incelemesine tabi olacağı yönündeki düzenlemeler ile incelemeye konu yerel mahkemesinin verdiği ilk karar tarihinin 21.09.2020 tarihli olması ve daha önce bu kararın Bölge Adliye Mahkemesinden

geçmiş olması nazara alındığından İlk Derece Mahkemesince verilen yeni kararın Bölge Adliye Mahkemesinin incelemesinden geçmesinin gerektiği gözetildiğinde kanun yolu incelemesinin de istinaf kanun yolu olduğu, Bölge Adliye Mahkemesinin ilgili Ceza Dairesince değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla; sanığın kanun yolu talebi ile ilgili gereğinin mahallince yapılması için dosyanın Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,