Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/20583 K.2025/3150

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlâmı

Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet kararlarının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 22.11.2023 tarihli kararı ile özetle, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının oluştuğu gözetilmeden karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci

Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.02.2024 tarihli ve 2024/13 Esas, 2024/159 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-a-b, 110, 62 ve 53/1. maddeleri uyarınca iki kez 1 yıl 2 ay 13 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın Temyiz İstemi Mevcut beyanların çelişkili olduğuna, zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, sanık ... ile mağdur ... arasında önceye dayalı tartışma bulunduğu, olay günü sanık ile mağdurun börekçide karşılaşmaları üzerine araçta konuşmak üzere anlaştıkları, mağdur ...'ın yanında bulunan arkadaşı mağdur ... ile inceleme dışı sanık ...'ın da araca bindikleri, yolda sanık ...'ın sanık ...'e ait tabancayı getirerek sanığa teslim ettiği, sanık ...'in tabanca ile mağdurları tehdit ettiği, aracın penceresinden havaya doğru ateş açtığı, mağdurları bu şekilde bir süre alıkoyarak bırakmadığı, son olarak mermisinin tükenmesi üzerine onları serbest bıraktığı iddiasına ilişkin olarak;

1. Sanık hakkında yargılama konusu eylem için, 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-a-b maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d maddesi gereği 15 yıl olağan ve aynı Kanun'un 67/4. maddesi uyarınca 22 yıl 6 ay yıl olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar söz konusu sürelerin henüz gerçekleşmediği anlaşıldığından, sanığın bu yöndeki temyiz itirazı reddedilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

sanığın savunmaları, mağdurların aşamalardaki istikrarlı beyanları, olay yeri inceleme raporu ve mevcut deliller karşısında mahkumiyet kararının doğru olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR