Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/20795 K.2025/3266

Yapılan ön inceleme neticesinde; hükümlü hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Beyoğlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.1998 tarihli 1997/837 Esas ve 1998/933 Karar sayılı ilamı ile hükümlü ... hakkında 6136 sayılı Kanunun 12/4. maddesi delaletiyle 13/2, 735 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 59. maddesi uyarınca 5 yıl hapis ve 5375 TL ağır para cezası ile cezalandırılmasına, hükümlü ... hakkında 735 sayılı Türk Ceza Kanunun 350, 59. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.04.1999 tarihli ve 1999/5196 Esas, 1999/5808 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

3.Uyarlama talebi üzerine yapılan yargılama sonucu İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2024 tarihli ve 2023/1601 Esas, 2024/194 Karar sayılı kararıyla hükümlü hakkında uyarlama yapılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafinin temyiz isteği; uyarlama yapılmasının yerinde olmadığına, kararın usulden ve esastan bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan ve kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9 uncu maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR