Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/21564 K.2025/2848

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Giresun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2023 tarihli 2023/223Esas, 2023/287 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan, beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 24.01.2024 tarihli ve 2023/547 Esas, 2024/119 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi gereğince kaldırılarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 297/2-d, maddesi, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın Temyiz İstemleri Mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, masumiyet karinesinin ihlal edildiğine ve suçsuz olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyasının kapsamına göre; suç tarihinde tutulan tutanakla sanığın karton kağıtlardan yapılmış destelerle kumar oynadığı iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

cezaevi idaresince tanzim edilen tutanak, tutunak mümzilerinin beyanları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya soktuğuna dair kabulde, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 24.01.2024 tarihli ve 2023/547 Esas, 2024/119 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,