Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/207 K.2024/3720

Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 29.04.2015 ve 30.06.2015 tarihli iddianameleri ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 29.05.2015 tarihli iddianamesi ile 197 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle davalar açılmıştır. 2. Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2015 tarihli ve 2015/204 Esas, 2015/354 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ve 1.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Adana 6.Ağır Ceza Mahkemesince 29.05.2015 ve 30.06.2015 tarihli iddianameler ile açılan davaların birleştirilmesine ve 24.12.2015 tarihli ve 2015/273 Esas, 2015/542 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca yıl 1 ay hapis cezası ve 2.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Her iki kararın sanık müdafi tarafınca temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8.Ceza Dairesince bağlantı nedeniyle birlikte yapılan temyiz incelemesi sonucunda 16.11.2022 tarihli ve 2019/19333 Esas, 2022/16920 Karar ve 2020/16467 Esas, 2022/16919 Karar sayılı ilamlarında özetle; parada sahtecilik suçunun kesintisiz suçlardan olması ve mükerrer yargılamanın önlenmesi amacıyla Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesi ve Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesindeki dava dosyalarının birleştirilerek değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle kararların bozulmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği tedavüle sahte para sürmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay, sanığın 10.04.2015 tarihinde şikayetçi ...'ın iş yerine gelip sahte 100,00 TL vererek parayı bozdurduğu, 17.04.2015 ve 18.04.2015 tarihlerinde ise aynı seri numaralı sahte 100,00 TL paralar ile alışveriş yaparak, sahte paraları tedavüle sürdüğüne ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın kiraladığı araç ile kısa zaman aralıkları ile üç ayrı iş yerinden sahte para ile aynı ve benzer seri numaralı paralar ile alışveriş yaptığı ve kullandığı araç plakasından yola çıkılarak yakalandığı anlaşıldığından üzerine atılı suçu işlediği sabit görülmüş, eylemler arasında hukuki ve fiili kesinti bulunmadığı anlaşıldığından Mahkemenin kabulü hukuka uygun bulunmuştur.

B. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

C. Ancak, bozma ilamı öncesi Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.04.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında 3 yıl 4 ay hapis cezası ve 1.660,00 TL adli para cezasına.

Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli kararı ile de 2 yıl 1 ay hapis cezası ve 2.080,00 TL adli para cezasına hükmedildiği ve bu hükümlerin sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi sonucu Yargıtay 8. Ceza Dairesince bozulması üzerine sanık hakkında bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda hüküm kurulurken kazanılmış hak ilkesi gözetilerek bozma öncesi iki ayrı suçtan verilen hapis cezaları ile adli para cezaları toplamını geçmeyecek şekilde ceza belirlenmesi gerektiği, bu kapsamda bozma sonrası verilen yeni hükümle tayin edilen 5 yıl hapis cezası yönünden sınır aşılmamış ise de,

ilk hükümde verilen adli para cezalarının toplamının 3.740,00 TL. olduğu gözetilerek bunu geçmeyecek şekilde adli para cezasının belirlenmesi gerektiği halde yazılı şekilde 8.320,00 TL. adli para cezasına karar verilmesi neticesinde fazla ceza tayini nedeniyle hükümde hukuka aykırılık bulunmuş ve bu aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenle Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.10.2023 tarih ve 2022/421 Esas 2023/276 Karar sayısı belirtilen kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında sonuç cezanın belirlendiği 4.bölümden sonra gelmek üzere “Bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın, kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle cezasının 5 yıl hapis ve 3.740,00 TL adli para cezası üzerinden infazına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,