Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/20750 K.2025/23

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

İzmir 48. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2022 tarihli ve 2021/586 Esas, 2022/113 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292/1, 62, 53 ve 58. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf

1.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 04.04.2022 tarihli ve 2022/814 Esas, 2022/773 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun sonuç ceza 25 gün hapis cezası olacak şekilde düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 19.04.2024 tarihli ve 2022/814 Esas, 2022/773 Karar sayılı ek kararıyla; sanığın temyiz talebinin 5271 sayılı Kanun'un 296/1. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz istemi; somut bir sebebe dayanmamaktadır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemeleri'nden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinde yer alan “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan Bölge Adliye veya İlk Derece Mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş; ek kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 19.04.2024 tarihli ve 2022/814 Esas, 2022/773 Karar sayılı kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,