Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/20763 K.2024/7215

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 27.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 3-(a-f), 43/1-2, 53 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2.Sakarya 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında evi terk eden çocuğu ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçundan, 5237 sayılı Kanun 234/3, 62/1, 50/1-(a), 52/2 maddeleri uyarınca 1.500TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3.Sakarya 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2016 tarihli kararının sanık ve katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 24.11.2022 tarihli kararı ile eylemin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/2. ve 109/3-f maddelerinde düzenlenen çocuğa karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurlarını oluşturması karşısında, atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Sakarya 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.01.2024 tarihli kararı ile sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109/2, 3-(a-f), 62, 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; mahkumiyete yeterli somut delil olmadığı, usul ve yasaya aykırı karar verildiği ve benzeri nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, 29.03.2015 günü katılan ... ve arkadaşı olan mağdur ...'nin tanıdığı olan sanığın evine gittikleri ve evinde yaklaşık bir saat kadar kaldıktan sonra evden ayrılmak istedikleri, ancak sanığın mağdurları evden göndermek istemediği ve mağdurlara hitaben "gidemezsiniz nereye gidiyorsunuz" şeklinde sözler söylediği,

ardından eline ekmek bıçağı alıp mağdurlara gösterdiği ve yine onlara hitaben "hiç bir yere gidemezsiniz" şeklinde sözleri tekrar ettiği, mağdurların sanığın tehdit içeren söz ve davranışlarından korktukları ve seslerini çıkarmadan sanığın evinde kalmaya başladıkları, ancak 05.03.2015 günü evde yiyecek ekmeğin kalmaması üzerine sanığın ekmek almak amacıyla evden çıktığı, bunun üzerine mağdurların da evden kaçtıkları, sanığın böylece cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanık ...'un olay tarihinde on beş yaşını tamamlamamış olan katılan ...'u bıçak göstermek ve tehdit etmek suretiyle zorla kendi ikametinde alıkoyduğu anlaşılmakla yapılan yargılamaya göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak, 1.Sanığın mağdurlar ... ve katılan ...'a yönelik eylemleri nedeniyle zincirleme suç hükümleri ile birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açıldığı,

mahkeme eylemin 5237 sayılı Kanun'un 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu kabulü ile mağdurlardan Buse'nin şikayetçi olmaması nedeniyle mağdur ...'ye yönelik eylemden düşme kararı verildiği, bu karara ilişkin herhangi bir temyiz istemi olmadığından kararın kesinleştiği, ancak katılan ...'a yönelik ... için şikayetin devam etmesi nedeniyle çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiği ve bu karara karşı katılan ... vekili ve sanık ...'un temyiz talebinde bulunduğu,

Yargıtay 8.Ceza Dairesinin bozma ilamı sonrası verilen ve temyiz denetimine tabi olan hükmün sadece mağdur ...'a yönelik eyleme ilişkin olduğu ve sanık hakkında tek mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği halde mağdur ...'ye yönelik ... nedeniyle de hüküm kurularak sanığın iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi, 2.Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu çocuğa karşı silahtan sayılan bıçakla işlemesi karşısında, Türk Ceza Kanunu'nun 3 ve 61 inci maddeleri gereğince ... ceza belirlenirken, aynı Kanun'un 109/3-a-f maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek,

... hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR