Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/21074 K.2025/7483

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlamı 1.Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2014/694 Esas, 2015/699 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 241/1, 43/1, 62, 52/2 ve 53. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. 2.Adıyaman

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2014/694 Esas, 2015/699 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

11. Ceza Dairesinin 14.10.2021 tarihli ve 2018/7262 Esas, 2021/8515 Karar sayılı kararı ile; '' Sanığın, POS cihazlarını kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında, kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması veya kredi kartı borcunun ertelenmesi amacıyla kullanmaktan ibaret fiillerinin, hem 5237 sayılı TCK’nin 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçunu hem de 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, suç tarihi itibarıyla her iki suç için öngörülen cezaların aynı olması karşısında,

5237 sayılı TCK’nin 44. maddesi ve özel normun önceliği ilkesi gereğince sanık hakkında 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 36. ve TCK'nin 43. maddelerinde düzenlenen zincirleme şekilde gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi düzenleme suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden tefecilik suçundan mahkûmiyet hükmü verilmesinin,b)Kabule göre de.

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu '' gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. B. Yargıtay Bozma İlamından Sonraki Yargılama Süreci 1.Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada. Adıyaman

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2024/97 Esas, 2022/350 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5464 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 5464 sayılı Kanun'un 36, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresinin belirlenmesine karar verilmiştir.

2. Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2024/97 Esas, 2022/350 Karar sayılı kararına katılan Hazine vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine Mahkemece yapılan değerlendirmede itirazın kabul edilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmiştir. 3. Adıyaman

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2023 tarihli ve 2022/526 Esas, 2023/345 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5464 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 5464 sayılı Kanun'un 36, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1, 62, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Sanığın temyiz sebebi somut bir nedene dayanmamaktadır. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; sanık ...'ın adına kayıtlı ... İletişim isimli işyerine tahsis edilen ...Bankası A.Ş, ... A.Ş,...Bankası A.Ş, ...A.Ş,...A.Ş ve ...

Bankası A.Ş'den verilme POS cihazlarını 2009 takvim yılında gerçekte telefon veya kontör satışı olmadığı halde, üçüncü şahısların nakit ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla komisyon karşılığında kredi kartı çekimleri yaptığı ve gerçekte olmayan alışverişleri yapılmış gibi göstererek fatura/slip düzenlemesi nedeniyle 5464 sayılı Kanun'un 36. maddesine muhalefet suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak.

1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 5464 sayılı Kanun'un 36. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 67. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca suç tarihi olan işyerinde bulunan POS cihazından yapılan son çekim işleminin gerçekleştiği 20.11.2009 tarihinden karar inceleme tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adıyaman

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2023 tarihli ve 2022/526 Esas, 2023/345 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223. maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye uygun olarak,