Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/21535 K.2024/7507

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çubuk Cumhuriyet Başsavcılığının 23.01.2024 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Çubuk 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2024 tarihli ve ve 2024/114 Esas, 2024/180 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 22.04.2024 tarihli ve 2024/441 Esas, 2024/522 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz istemi; suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin oluşmadığına ve diğer nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın, mağdur ile ... ilişkisi yaşadığı, ara ara ayrılıp barıştıkları, olay tarihinden önce sanığın Ankara'da bir kavga olayına karıştığı, bu duruma sinirlenip babasına ait av tüfeğini alarak bu şahıslarla kavga ettikten sonra mağduru aradığı, mağdur ile arkadaşına ait araç içerisinde buluştukları, mağdur ...'nın araca bindiği, sanığın bir süre sonra mağduru evine bırakmak yerine aracı Pursaklardan Çubuk istikametine doğru sürdüğü, burada Sirkeli yakınlarında ıssız bir yerde aracı durdurduğu,

aralarında yaşanan konuşma esnasında sanığın mağdura hitaben "ya seni öldüreceğim ya da ben öleceğim, kararını ver" şeklinde sözler söylediği ve elinde bulunan av tüfeğini araç içerisinde havaya doğrultarak bir el ateş etiği, aracın tavanında delik oluştuğu, ardından sanığın mağduru alarak Çubuk İlçesi Kızılöz Mahallesinde babasına ait ikamete getirdiği, burada mağdura evden ayrılmamasını ve kimseyi aramamasını söyleyerek arkadaşına ait aracı bırakmak için bir süre evden ayrıldığı,

bu süreçte mağdurun kaçarak aynı mahallede yaşayan tanık V.Ö'den yardım istediği ve tanığın kolluk güçlerini arayarak mağduru teslim ettiği, sanığın bu şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın adli emanetin 2024/70 sırasına kayıtlı av tüfeği ile mağduru "ya seni öldüreceğim ya da ben öleceğim, kararını ver" şeklinde sözler söylediği, ardından silahla araç içerisinde bir el ateş ederek tehdit edip aracın tavanına gelecek şekilde kullandığı araçta hasar oluşturmak şeklinde tehdit edip mağduru alıkoymak şeklindeki eyleminin tehdit kullanarak silahla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 22.04.2024 tarihli ve 2024/441 Esas, 2024/522 Karar sayılı kararı ile ilk derece Mahkemesince verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin istinaf talebi yerinde görülmeyerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mağdurun şikayetçi olmamasına rağmen soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan istikrarlı beyanları, sanığın olay günü mağduru kendi rızası ile götürdüğüne ve araç içerisinde silahın yanlışlıkla ateş aldığına yönelik tevil yollu ikrar içeren savunması, tanık V.Ö 'nün beyanları dikkate alındığında sanığın suçtan yönelik savunmalarına itibar edilmemiş ve yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanık müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görülmemiş, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 22.04.2024 tarihli ve 2024/441 Esas; 2024/522 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,