Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/21640 K.2024/7636

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığının 02.05.2023 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2023 tarihli kararı ile sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri uyarınca 10 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesine karar verilmiştir.

C. Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2023 tarihli kararı sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmiştir. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 06.02.2024 tarihli kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay; sanığın eşi olan mağdur ...'i silah kullanarak konut içerisinde kilitli tutmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. İlk derece mahkemesince; oluş, tüm dosya kapsamı, olay tutanağı, mağdurun aşamalardaki anlatımları birlikte değerlendirilerek sanığın cebir suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluş, tüm dosya kapsamındaki deliller, sanığın aşamalarda değişmeyen "Ben midemde dinleme cihazı olduğunu düşünüyorum. Zaman zaman karnımda dinleme cihazı olduğuna dair sesler duyuyorum. Bu cihazı eşimin yerleştirdiğini düşündüğüm için aramızda tartışma çıkmıştı. Doktora gidip baktırdığımda böyle bir cihaz görülmedi." şeklindeki beyanları ile mağdur eşin aşamalardaki sanığın midesine cihaz koyduğunu söyleyerek kendisine saldırdığına dair beyanları birlikte değerlendirilmiştir.

Bu cihetle; sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi gereğince suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini ortadan kaldıran veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmasına yol açan bir akıl hastalığı ve yüklenen suç yönünden cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas kurulundan ya da tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden birinden kuşkuya yer bırakmayacak biçimde kurul raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken,

Balıkesir Atatürk Şehir Hastanesince tek hekim tarafından düzenlenen rapor esas alınarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

a. Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası " Kişi, fiili işlemek için veya işlediği sırada cebir, tehdit veya hile kullanırsa, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur." şeklindedir. Somut olayda; sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde yer alan "suç işleyen kişi hakkında fiilin ağırlığıyla orantılı cezaya hükmolunur" şeklindeki orantılılık ilkesi ile hak ve nesafet kuralları gözetilmeden, eyleminde suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, suç kastının önem ve değeri meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı failin kastına dayalı kusurunun ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saik bakımından bir özellik arzetmeyen sanık hakkında hükmedilen ... cezanın üst sınıra yakın şekilde tayini,

b. İkinci kez mükerrir olan sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanamayacağı hususunun gözetilmemesi,

Nedenleriyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR