Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/22037 K.2025/10420

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34. maddesinin ikinci fıkrası ve 232. maddesinin altıncı fıkrasına göre hüküm fıkrasında verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, 02.04.2024 tarihli, sanığın yüzüne karşı verilen kararda ''Adana Bölge Adliye Mahkemesine İSTİNAF YASA YOLU AÇIK,

olmak üzere'' denilmek suretiyle kanun yoluna başvuru merciinin yanlış gösterilmesi nedeniyle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlâmı

1. Adana 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 31.10.2012 tarihli, 2012/903 Esas, 2012/1900 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun'un) 228/1, 50/1-a 52/2-4 maddeleri uyarınca 2 ay hapis cezasından çevrili 600 TL ve doğrudan 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Adana 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 31.10.2012 tarihli, 2012/903 Esas, 2012/1900 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.12.2015 tarihli ve 2015/4352 Esas, 2015/25437 Karar sayılı kararı ile ''1- Sanığın işletmekte olduğu kooperatife ait lokalde tombala makinasının ele geçmesi karşısında, elektrikli tombala makinasının 1072 sayılı Rulet, Tilt, Langırt ve Benzeri Oyun Alet ve Makineleri Hakkında Kanunun 1. maddesi kapsamına giren oyun aletlerinden olup olmadığı,

buna göre eylemin anılan kanuna muhalefet suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir, tartışma ve davaya bakma görevinin, anılan maddedeki hapis cezasının üst sınırına göre 5235 sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca Asliye Ceza Mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulmuş ise de.

28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6545 sayılı Kanunun 84. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen Geçici 6. madde ile sulh ceza mahkemelerinin kaldırıldığı gözetilerek asliye ceza mahkemesince değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,2- Kabule göre de;a- Sanık hakkında hükmolunan 2 ay hapis cezası TCK'nun 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca günlüğü 20.00 TL den paraya çevrilirken 1200.00 TL yerine 600.00 TL'ye ve yine sanık hakkında hükmolunan 60 gün adli para cezasının TCK'nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20.00 TL den hesaplanırken 1200.00 TL yerine 600.00 TL ye hükmolunması neticesi eksik ceza tayini,b- Sanığın kişilik

özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususu yasal ve yeterli gerekçe ile tartışılıp, bir değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden, suç tarihi itibariyle adli sicil kaydı mahkumiyet niteliğinde olmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlardan ibaret bulunan sanık hakkında yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinin hukuka aykırı bulunduğu'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci

1. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2016 tarihli, 2016/203 Esas, 2016/1810 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 1072 sayılı Kanuna Aykırılık suçundan 1072 sayılı Kanunun 2/1,5237 sayılı TCK'nın 62/1,52/2-4 maddeleri ve 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi gereğince 10 ay hapis ve 1660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

2. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi üzerine Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.04.2023 tarihli, 2023/217 Esas,2023/183 Karar sayılı kararı ile seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için muhakemenin durmasına karar verilerek dosyanın Adana Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, sanığın seri muhakeme usulünün uygulanmasını reddetmesi üzerine Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca 07.06.2023 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilerek dosya Mahkemesine gönderilmiştir.

3. Sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanarak Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2024 tarihli, 2024/276 Esas,2024/318 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 1072 sayılı Kanuna Aykırılık suçundan 1072 sayılı Kanunun 2/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1,52/2-4 maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 1660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz istemi; Herhangi bir somut nedene dayanmamaktadır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre; olay tarihinde sanığın yetkilisi olduğu kooperatifin toplantı salonunda bulunanlara tombala tabir edilen oyunun para karşılığında dağıtılan kartlarla numara çekilmek suretiyle oynatıldığı ve sanığın oyun oynanması için yer ve imkan sağlayarak atılı 1072 sayılı Kanuna Aykırılık suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiğinin sanığın tombala oynattığına dair ikrar içeren savunması ve 25.11.2016 tarihli bilirkişi raporunda; tombala makinesinin kumar oynama aracı olduğu, çalışma biçimi itibariyle baht ve talihe bağlı cihaz olduğu ve 1072 sayılı Yasa kapsamında bulunduğuna dair tespit ile sabit olduğu anlaşılmakla sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazı reddedilmiştir.

III. KARAR