Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/23497 K.2025/1150

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2024 tarihli kararı ile sanık hakkında "hakkı olmayan yere tecavüz etme" suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri Sanığın dava konusu taşınmazı icar yoluyla kiraladığına ve suç kastının bulunmadığına, arazininin hisseli olup hisse sahiplerinin ... göstermesi nedeniyle uzun süredir sanığın ekip biçtiğine ve hissenin müşteki tarafından satın alındığını sanığın bilmediğine, yargılama sırasında yeterli miktarda tanık dinlenmediğine ve bilirkişi raporunun hatalı yorumlandığına ilişkindir.

III. DEĞERLENDİRME ve GEREKÇE

Sanığa yüklenen suçun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan 27.10.2015 tarihli sanığın sorgusundan hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2024 tarihli ve 2023/50 Esas, 2024/332 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,